Archief van
Categorie: pensioen

Zaterdag-zondag, 15-16 september 2018

Zaterdag-zondag, 15-16 september 2018

It has been a long time since I wrote something… met deze gedachte stond ik vanmorgen op. Tijd om de draad weer op te nemen.

Dit weekend hadden we Ann & Hans op bezoek. Op het programma: een wandeling om de pre-sfeer van Sint-Kruis Kermis op te snuiven en daarna eindelijk (!) een bezoek aan de tentoonstelling ‘Impact van het hoogst Onwaarschijnlijke Deel II EVOLUTIE‘ in de Black Swan Gallery, met werk van Tom Herck, Maaike Leyn, Marion Moskowitz, Ilona Plaum, Hans van der Ham, Romain Weintzem.

Kristoff Tillieu initieerde ons met enthousiasme in het tentoonstellingsconcept uitgaande van liquid city – het thema van de Triënnale Brugge 2018 – de liquiditeit, het vergankelijke… verandering, beweging, vernieuwing… maar ook de impact ervan: onzekerheid, immigratie, industrialisatie, wapenwedloop… Een intrigerende, maar met smaak ingerichte tentoonstelling, in een prachtig decor, zeer de moeite waard. Sommige kunstwerken, met veel passie toegelicht door Kristoff Tillieu, zullen mij allicht een hele tijd bijblijven… zoals o.a. het bad van Hans van der Ham, ‘Save our Stars’ van Tom Herck, ‘Stainless history’ en ‘Le tank y passe’ van Romain Weintzem. Na nog een prettige babbel met de immer attente Lieve De Cuyper trokken we, de hoofden nog volop vibrerend van de vele kunstimpressies, huiswaarts.

De avond werd thuis afgerond met een lekker diner. Rond 21.00 uur genoten van de Brugse bluesband Lizza’s Mojo op het kerkplein en daarna, samen met Ann nog een filmke meegepikt en rond middernacht Bethléhemwaarts na een rijkgevulde dag.

Vanmorgen is Ann na het lekker ontbijt – geleverd door Yves die in alle vroegte al enkele rommelmarkten had afgestruind – met veel enthousiasme, met de fiets vertrokken richting home, sweet home, een 60-tal km verder… terwijl Hans allicht ergens al een stuk van zijn 200km per fiets heeft afgelegd.
Na het afscheid 5km gejogd langs de Brugse vesten. Lopen… zo’n grandioos zalig gevoel na de inspanning!
En Yves, die trok, zoals bijna iedere zondag, naar Knokke, richting zijn zondagse stekplaats voor een partijtje schaak.

Vanmiddag staat een wandeling in kermissfeer op het programma… het is immers Sint-Kruis Kermis vandaag!

 

Maandag, 9 juli – vrijdag, 13 juli 2018

Maandag, 9 juli – vrijdag, 13 juli 2018

Vanmorgen, na het opstaan, weer een loopke gedaan langs het mooie Noordzeestrand. Heerlijk om tegen de wind in te joggen en bij het terugkeren dan weer door de wind gedragen te worden onder het ruisende geluid van de aanstormende golven. Romi & Nikki zouden rond de middag aankomen… rond 12.00 uur een telefoontje van Guy dat ze een blok verder stonden geparkeerd en of we niet wilden komen om de kinderen op te halen. Ze waren nl. getuige geweest van een gewelddadig tafereel. Uit de auto die voor hen uit reed had een man een vrouw uit zijn auto gerukt en hardhandig op de grond gegooid. Zij bloedde en was gekwetst. Guy heeft direct de politie gewaarschuwd en wachtte hun komst af. Blijkbaar ging het om een crimineel die net uit de gevangenis ontslagen was. Een ziekenwagen heeft de vrouw weggevoerd. Yves is de kinderen gaan halen die wat geschokt en diep onder de indruk waren.

De kinderen waren superblij en enthousiast rond het vooruitzicht om een paar dagen bij ons aan zee te vertoeven… Na het middageten trokken we naar De Haan centrum om wat boodschappen te doen. Aangezien het uur nogal gevorderd was en het weer ook niet super super, besloten we om het strand te laten voor wat het was en het zwembad beneden op te zoeken.

Vanmiddag viel de eerste grote kies van Romi eraf en vanavond een tweede. Was dat even schrikken voor Romi. Nikki moet weerom een versje leren tegen het begin van volgend schooljaar. Zij kent nog steeds het nogal lange gedicht van vorig jaar. Het is in haar geheugen gegrift voor eeuwig en altijd.

Bij het naar bed gaan… nog even nagepraat rond de gebeurtenissen van de dag. Romi zei: ‘Wat die mevrouw heeft ondergaan, kunnen wij dat ook tegenkomen?‘… Heb haar vlug gerustgesteld dat dit in onze familie en vriendenkring nog nooit gebeurd is en hopelijk ook nooit zal gebeuren.

De tijd is voorbijgevlogen… met weinig tijd om mijn schrijfsels bij te houden. Genoten van zon, zee en strand en familiale banden aangehaald. De kinderen hebben zoals ieder jaar bloemen verhandeld met hun schelpen. Ook Ann & Hans & Milou hebben een paar dagen bij ons verbleven. Het is mooi geweest.

 

Vrijdag, 6 juli 2018 – zaterdag, 7 juli 2018

Vrijdag, 6 juli 2018 – zaterdag, 7 juli 2018

Na een drukke tijd, even tijd om te herbronnen aan zee. Gisterennamiddag met de wagen propvol materiaal aangekomen in ons appartement in De Haan.  Valiezen uitgeladen, de bedden opgemaakt… pfff… het was een snikhete dag. Rond 17.30 uur zijn Ann en Hans aangekomen. Spaghetti klaargemaakt, wat bijgepraat tijdens diner overgoten met lekkere roséwijn. Daarna, de zetels ingepalmd en met spanning de match België-Brazilië gevolgd… stand 2:1 voor België. De match was niet zo spectaculair als de vorige (België-Japan), maar de Rode Duivels hebben weer het beste van zichzelf gegeven. Het is het eerste jaar dat ik me zo intens kan inleven in voetbal… Ann & Hans opteerden daarna voor een avondwandeling en ik koos resoluut voor mijn bed, en installeerde me knusjes om het boek ‘Alle bessen kun je eten, alleen sommige maar één keer‘ van Gemma Venhuizen te tackelen. Het speelt zich af in Spitsbergen, onze volgende reisbestemming. Zo kan ik me mentaal wat voorbereiden op het leefkader dat ons te wachten staat. Ik kijk al uit naar de verlaten besneeuwde vlaktes en hoogtes!
Vanmorgen liep de wekker al rond 6.30 uur af, was die vergeten af te leggen. Klaarwakker… appelsienen geperst, koffie & thee gezet en ontbeten. Ons Ann was ook al paraat rond 7.00 uur. Fijn kunnen kletsen aan de ontbijttafel rond de nieuwe initiatieven die ze met veel enthousiasme ontplooit om het beste in haar patiënten boven te halen.

Na het vertrek van Ann en Hans de krant verder uitgepluisd en daarna mijn shoppingimpulsen gevolgd in De Haan. Een mooie rode T-shirt gekocht.

Rond 13.00 uur deed Yves zijn intrede in het appartement na een weekje Kreta.

’s Avonds lekker etentje en uitgebreid kunnen bijpraten op het zonovergoten terras van ‘De Concessie’. Het was een mooie dag en avond.

 

 

Zondag, 8 juli 2018

Zondag, 8 juli 2018

Vanmorgen rond 7.30 uur viertal km gelopen langs de dijk van De Haan… er was nog niet veel beweging. Enkel twee werkmannen die net bezig waren met hun schaftijd. De ene, een blanke met een baard, zat zijn boterhammen te verorberen op een stoel, de andere een zwarte moest het stellen met een zitje op de trap. Ik passeerde hen tweemaal… de zwarte lachte vriendelijk, de blanke staarde gewoon wat voor zich uit. Een tijdje later zag ik de zwarte naarstig aan het werk op het strand, de blanke hield een uitgebreide babbel met een voorbijganger. ‘Some… are more equal than…‘, de toepasselijke quote uit Orwell’s ‘Animal Farm‘ dobberde even in mijn brein.

Daarna weldoend stortbad, appelsiensap, broodjes en croissant bij het ontbijt, inmiddels aangekocht door manlief. Voormiddag: samen te voet boodschappen gedaan in De Haan.

In de namiddag genoten van zon, zee en strand, in het gezelschap van mijn Spitsbergen boek. Een wistjedatje: er mogen geen lijken meer begraven worden op Spitsbergen, vanwege de lijkgeur. Lijken worden overgebracht en begraven in Tromsö…

Vanavond in ‘Brasserie Paname‘ mosselen met frietjes gaan eten. Tijdens het diner belde Ilse dat de kinderen morgen rond één uur zullen arriveren. Ik kijk er al naar uit. Bedjes zijn opgemaakt, klein cadeautje ingepakt… en ik zal voor de gelegenheid macaroni, met hesp en kaas klaarmaken. Hun lievenlingskostje!

 

 

 

 

vrijdag, 25 mei 2018

vrijdag, 25 mei 2018

Vandaag afgesproken met Toni Coppers en vrouw Annick om samen naar de vernissage van Guy’s tentoonstelling ‘A Burning Bush’ te gaan in NK Gallery Antwerpen. We spoorden naar Antwerpen/Berchem en spraken af op de hoek van de mooie Cogels Osylei.
De tentoonstelling valt op een goed moment want dit weekend kan je op meer dan 60 plekken in Antwerpen terecht voor een extra portie kunst in het kader van Antwerp Art Weekend.

Na het parkeren en wat stappen troffen we een stralende Guy en Ilse aan in opperbeste stemming in NK Gallery. Ik hoorde achteraf dat Guy & Ilse ’s morgens samen 8km gejogd hadden. Lopen: goed voor de endorfines en om de stress, die gepaard ging met de voorbereidselen van de voorbije dagen, wat van je af te schudden.

I was impressed door enkele weerom grootse werken waarin zoonlief hart en ziel gelegd heeft. Blij dat het geheel zo mooi harmonieert met de site. De schilderijen komen er goed tot hun recht in het strakke witte decor… we maakten kennis met de sympathieke adjunct-galerijhouder Mathias Swings. en enkele kunstliefhebbers & superfans van Guy.

Daarna genoten van een leuke babbel met Toni & Annick en lekker etentje in het coole Italiaanse restaurant Danieli Il Magnifico… In de keuken beneden waan je je in een heuse Italiaanse comedia…  una atmosfera tipicamente italiana!

Rond middernacht weer veilig thuis… het was een mooie dag.

Intro prof. dr. Willem Elias over deze tentoonstelling (NL)

Intro prof. dr. Willem Elias over deze tentoonstelling (Engels)

Op 1 juni, ook een mooie recensie van Guy’s werk door Johan Debruyne

 

 

donderdag, 24 mei 2018

donderdag, 24 mei 2018

De voorbije weken vlogen voorbij in razend tempo.
Deze week nu en dan oma van dienst… Guy & Ilse druk bezig met de voorbereiding van de vernissage ‘A Burning Bush‘ in NK Gallery (Antwerpen). Mooie tekst gelezen in dat verband van de hand van Willem Elias rond het werk van Guy, de intro luidt zo:
‘In de context van vergane wetenschappelijke degelijkheid, geïnstitutionaliseerd in het ooit prestigieuze gebouw van de Vlaamse Veeartsenijschool (UGent, 1934), bezoek ik het atelier van Guy Slabbinck, die nuttig gebruik gemaakt heeft van het Nucleo initiatief om leegstand artistiek in te vullen. Guy heeft zelfs wat werken op de binnenkoer gezet. Hier zitten we niet bij een pietje precies, maar bij een picturale wildeman, die van zijn lichaam een verlangende verfmachine gemaakt heeft om rondom zich een geschilderde wereld te creëren, kriskras borstelend…’
Het geeft meteen de toon aan voor de vernissage morgen, vrijdag 25 mei.
Ik kijk er al naar uit ook om even de hedendaagsekunstsfeer op te snuiven van het Antwerp Art Weekend.

Ann is verjaard en wipte even binnen dinsdag. We hebben samen met Romi & Nikki en vriendinnetje Jelia de verjaardagstaart aangesneden dit vergezeld van de vrolijke kinderstemmen van de ‘happy birthday‘ song.
Een verjaardagsetentje ook voor Yves’ verjaardag volgt zondag, in het gloednieuwe ‘Njord’, het rooftoprestaurant van de familie Dendooven op veertig meter hoogte in de jachthaven van Zeebrugge. We kunnen er pas reserveren vanaf 25 mei, spannend!
Gisteren mooi artikel rond het celibaat van priesters in De Morgen van de hand van Fernand Van Damme: Priester Pieter (‘De mol’) is lang niet de enige die worstelt met het celibaat: “Soms lukt het, soms niet”, waarin ook Wim even zijn mening toelicht.

Vandaag al de laatste WordPress-lesdag. Time goes so fast, once when one is retired.

Vanmiddag terug Gentwaarts…

 

donderdag, 10 mei 2018

donderdag, 10 mei 2018

De zon was niet van de partij, maar het regende niet… en dat is het belangrijkste. Ik heb met volle teugen kunnen genieten van de prachtige Heilige Bloedprocessie. Het was jaren geleden dat ik die nog had gezien. Mooie kleurrijke kostuums & verzorgde acts, uitgedoste paarden, ezels, kamelen, schapen… nieuwe lederen sandalen rond de blote voeten (te merken aan de pleisters die sommigen droegen). Je kon op de koppen lopen, maar ik kon gelukkig een mooie zitplaats bemachtigen in de Steenstraat. Het was eventjes opschrikken bij het begin van de stoet toen de politie er was en het minutenlange schrille alarm van de Hema afging… ik zat er vlak naast en mijn oren piepten dat het een lieve lust was. Heb genoten van begin tot eind.
It was a beautiful day!

Sfeerfoto’s op: https://photos.app.goo.gl/mePJ3wuxufAMngop2

Heilige Bloedprocessie Brugge (10 mei 2018)

 

 

 

zondag, 6 mei 2018

zondag, 6 mei 2018

Een mooie dag! ’s Morgens trokken we naar Scharpoord (Knokke) waar misdaadauteur Toni Coppers te gast was voor een zondagsbabbel naar aanleiding van het tienjarig jubileum van de thrillerreeks rond commissaris Liese Meerhout. Het werd een boeiend relaas deskundig geleid door een verbazingwekkende en uiterst goed gedocumenteerde Jooris Van Hulle.  We kregen een goede inkijk in de strakke werkmethodiek van de auteur, die zeer meticuleus te werk gaat waarbij geen enkel detail ongecontroleerd blijft.

In dit verband herinnerde ik me de tijd toen Toni Coppers een bezoekje bracht aan het VLIZ ter voorbereiding van zijn boek ‘Stil Bloed’, dat zich in Oostende afspeelt. Ik vond het toen een lugubere gedachte dat in het boek de directeur van het VLIZ vermoord zou worden en had het daar eventjes moeilijk mee.

Jooris Van Hulle & Toni Coppers (Scharpoord, Knokke, 6 mei 2018)

We kochten het boek ‘De zaak Magritte’, gesigneerd door de auteur samen met een mooi woordje erboven en maakten meteen ook kennis met de uiterst vriendelijke Annick, de vrouw van Toni Coppers. Ook Robrecht Willaert was van de partij en na de receptie zochten we het zonnige terras op. Daar werd het, bij een natje en een lekker slaatje, voor Yves leuk bijpraten en herinneringen ophalen over reisjournalistieke tijden, conversatie opgevrolijkt en aangevuld met enkele humoristische anekdotes gebracht door de immer jeugdige reismagnaat & globetrotter Robrecht Willaert.

Vandaag, maandag 7 mei, viert Toni Coppers zijn tien jaar schrijverschap met weerom een sterk verhaal ‘De Jongen in het Graf’. Ik heb me voorgenomen om alle boeken van de eerste tot de laatste te lezen. Il y a donc du pain sur la planche wat de lectuur betreft…

Heb net het boek van Marjolein Dubbers ‘Het energieke vrouwen voedingskompas‘ uit en ben twee boeken tegelijkertijd aan het lezen ‘Verbolgen Verbonden – Opgroeien in een complexe wereld‘ van Peter Adriaenssens en ‘A piece of the World‘ van Christina Baker Kline. De twee laatste alterneer ik om de materie van het Adriaenssensboek nu en dan wat te laten bezinken… it’s true indeed, we live in a complex world.

 

 

dinsdag, 1 mei 2018

dinsdag, 1 mei 2018

Bij het ochtendgloren de mereljonkies in onze tuin bewonderd die nu al alleen – zonder de hulp van hun ouders – hapjes uit een appel kunnen pikken. Na stortbad & ontbijt genoten van de wandeling naar het centrum. Nu en dan kinderen op onze weg die een rode roos aanboden, waarop wij vriendelijk zeiden dat we nog heel wat aankopen moesten doen en de roos ons hierin zou hinderen.

Eerste item op ons programma: een kijkje gaan nemen naar de tentoonstelling ‘WO I, de slag om de Noordzee‘ in het Provinciaal Hof. Helaas had ik het op de website niet goed bekeken en is die op zon- en feestdagen niet toegankelijk… is dus uitgesteld naar een later tijdstip. Dan maar genoten van een warme thee op het knusse verwarmde terras van Craenenburg op de markt.

Daarna richting Vismarkt om de 1 mei stoet – waar ik nog nooit tijd voor gemaakt heb – eens mee te maken. We ontmoetten veel bekenden en de sfeer was vrolijk en monter. De straat kleurde rood en de fanfares zorgden voor een opgewekte muzikale toets. Een stralende Rosita – die plots uit de stoet opdook –  stopte mij met een gul gebaar en een luide ‘dag Ingrid’ een rode roos toe. Even verderop liep haar echtgenoot en loopvriend, de immer enthousiaste Georges.

Na de stoet en wat bijpraten met enkele mensen een spaghetti verorberd in La Galleria Di Angelino. Daarna wandeling langs de mooie vesten huiswaarts… meibloesems alom! Wat een mooie tijd van het jaar. Op onze weg een stelletje Franse toeristen geholpen die niet wijs geraakten uit onze parkeermeters…

Na de koffie thuis nog een wandeling gemaakt en de rode roos op het graf van schoonmama gelegd… Destijds konden we haar op 1 mei enorm gelukkig maken met een ruikertje meiklokjes.

Het was een mooie dag!

Enkele sfeerbeelden van deze mooie eerste meidag…

Brugse vesten in bloei...
Brugse vesten in bloei… 1 mei 2018

 

 

donderdag, 12 april – zondag 22 april 2018

donderdag, 12 april – zondag 22 april 2018

donderdag, 12 april 2018

Quality time met de kids t.e.m. zaterdagavond 14 april. Het verwondert me iedere keer hoe snel de kinderen evolueren… de donderdagnamiddag is traditioneel chess time voor Yves. Na de vele buitenactiviteiten de vorige week, smeekten Romi & Nikki bijna om binnenshuis aan de slag te gaan. Het ontbreekt hen hierbij niet aan creativiteit en ze hadden in een mum van tijd een heuse firma opgericht met de ronkende naam ‘De magische pluim’, een bureau dat op aanvraag kaartjes maakt met mooie teksten en tekeningen. Ze gebruikten hiervoor o.a. twee oude gsm’s van Yves en hielden uitgebreide conversaties met potentiële klanten… en spraken onderwijl elkaar aan met ‘collega’. Ze kleurden ook twee tekeningen in voor een wedstrijd georganiseerd door de ‘Standaard Boekhandel’. Romi wordt een echte  boekenworm, na de GVR van Roald Dahl, heeft zij de leesvirus goed te pakken en tackelt ze een lijvige Geronimo Stilton… Zo wijs beiden, en ’s avonds vraagt Nikki naar de Paashaas of die ons vergeten is… waarop ik met geheimzinnige stem antwoordde dat je nooit weet wat een nieuwe dag kan brengen.

Vrijdag, 13 april 2018

Vroeg uit de veren. Na het ontbijt in de tuin een wild enthousiaste Nikki dat de paashaas hen dan toch niet vergeten is… daarna richting Sluis, lekkere vis, aardbeien, groenten en bloemen gekocht. De namiddag werd gevuld met schilderactiviteiten van onze creatievelingen. Op algemene en dringende vraag van onze oogappels: de tweede aflevering zien van ‘Blind Getrouwd’, waarin ook nonkel peter Wim te zien was. Veel commentaar op… Damiano & Wendy en Mike & Marjolein geen koppel meer. ‘Wendy is toch een lief en heel mooi meisje‘, zei Nikki met vragende ogen en een pruilmondje? Waarop ik antwoordde dat ze toch beste vriendjes blijven, wat toch ook leuk is.
’s Avonds een grote wandeling, met  bezoek aan het graf van marraintje en bloemetje neergezet bij het graf van nonkel Omer, dat er zo desolaat uitzag, daarna lange stop in het speelplein.
En dit allemaal terwijl papa Guy & Amir Yatziv de wereldpremière meemaken van ‘Standby Painter‘ t.g.v. het Internationaal Filmfestival Visions du Réel (Nyon, Zwitserland). Spannend!

Section: Compétition Internationale Moyens et Courts Métrages
Length: 53′
Country: Belgium, Israel
Year: 2018
Language(s): Polish, English
Premiere status at VdR: World Premiere

VdR edition: 2018

Amir Yatziv & Guy Slabbinck (Visions du Réel 2018) - Standby Painter

 

Zaterdag, 14 april 2018

In de namiddag naar de Haan getrokken met een hele vracht schelpjes voor de bloemenverkoop. De zon scheen niet, maar het was redelijk weer. Rond 17.00 uur kwamen ook Ann, Hans & Milou en Ilse aan, na het bijpraten op het strand hebben we samen genoten van een aangename tafel bij de Chinees Li Dinasty… Rond 22.00 uur namen we afscheid van elkaar. Het was een mooie driedaagse.

Zondag, 15 april 2018

Triest bericht vandaag dat Eddy Geldof overleden is. Een mooi mens is heengegaan. De warme herinneringen toen hij nog bestuurslid was van onze loopclub blijven voor altijd bewaard in mijn hart. Altijd gedreven en klaar met een glimlach en een vriendelijk woord om mensen te motiveren en te stimuleren.

In de late namiddag: compileren ten huize van Bram van de borstnummers van de voorinschrijvingen Damme-Brugge-Damme in enveloppen… Het ging supervlot en rond 19.30 uur was alles kant en klaar.
Avond: facebook- en websitebericht opgemaakt rond overlijden van Eddy Geldof.

Woensdag, 18 april 2018

Samen met enkele buurtbewoners de lancering van MOOOV Filmfestival 2018 in het concertgebouw bijgewoond. Na speeches van o.a. de burgemeester, de regisseur, de ambassadeur, meegeleefd met de prachtige Indonesische western ‘Marlina the murderer in four acts‘.

Zaterdag, 21 april – zondag, 22 april 2018

Een drukke week achter de rug met de voorbereidselen van onze loopwedstrijd Damme-Brugge-Damme (gepersonaliseerde mails borstnummers naar +/ 875 deelnemers, materiaal klaarzetten om de inschrijvingen ter plaatse vlot te laten verlopen, etc.). De zaterdag met stralend weer alles ter plaatse in gereedheid gezet met het organisatieteam en enkele vrijwilligers.

Zondagmorgen: onheilspellende weerberichten met aankondiging van mogelijk onweer. Opgestaan rond 5.30 uur en om 7.00 uur vielen de eerste regendruppels. Mamamia… tenten opzetten in de regen zal geen pretje worden. Gisteren prachtig weer, vanmorgen donkere wolken. Hopelijk zal dit de vooringeschreven lopers die van ver komen niet afschrikken.

Maar na regen kwam vlug zonneschijn en het werd een editie in de stralende – soms té stralende – zon… ons team vrijwilligers voor de inschrijfbalie waren allemaal present en volbrachten hun taak met perfectionistische nauwkeurigheid. Blij dat we altijd op zo’n toegewijde mensen kunnen rekenen. Er heerste weer een heerlijk leuke en enthousiaste spirit en te oordelen naar de reacties van de deelnemers, kunnen we spreken van een geslaagde loopwedstrijd.

Na de wedstrijd alle hens aan dek om tegen 20.00 uur alles opgeruimd te krijgen en daarna samen met het organisatieteam van een lekker maal genoten in ‘De Knotwilg’ in Oostkerke.