Vanmorgen is de pedicure geweest voor Yves. Heb witlof met hesp en kaas klaargemaakt voor avondeten.
Half uurke Spaans voor beginners via Memrise…
Me gustaria un poco de café por favor
Hablas espanol?
Hablas espanol muy bien
Hablo inglés
Como se dice en espanol
soy inglés
tu eres
Na de drukte van het weekend, vanmorgen naar het ACV geweest om papieren in orde te brengen rond vakbondspremie waar ik recht op heb. Daarna naar schoonmama in het rusthuis getrokken. Ze was overtuigd dat ze drie dagen in het ziekenhuis gelegen had, met een bloeddruk van 18,5… voor de rest leek ze oké, er kwamen geen merkwaardige verhalen meer de kop opsteken. In de namiddag begonnen met de opruiming van de kleerkasten in Wim’s kamer en in onze kamer… gevraagd aan Yves om de hemden die hij niet meer droeg apart te leggen… het waren er maar drie van de 100 (?). Ook de dassen moeten allemaal bewaard blijven… een 60-tal? Heb veel kleren naar de container gebracht. Morgen volgen dan de overige kasten. Het was eens nodig. Getelefoneerd naar Ethias, blijkbaar was er een update met hun beheerssysteem waardoor alles geblokkeerd was… eind deze week mag ik een antwoord verwachten rond mijn groepsverzekering. Boodschappen gedaan in Delhaize. De wasmachine pompte het water niet meer goed weg, heb filter gezuiverd van pluisjes en nu draait ie met een flinke scheut azijn. Zien of het helpt? Ik begin weer de drukte en intellectuele prikkeling van het werk en de collega’s te missen… Ingrid, you should see retirement as an opportunity for new challenges!
Vanavond in memrise basic Spaans begonnen – wat heb ik geleerd?
Me gustara un poco de vino por favor
Daarna film ‘Good Kill’, met als hoofdacteur Ethan Green Hawke… geeft een beeld van het onmenselijk afstandelijke van technologische oorlogsvoering en drone killings.
Na wat opruimen en kokkerellen vanmiddag met de trein naar Brussel getrokken. In de rue des Bouchers hebben we lekker gegeten bij ‘Chez Leon’, wat een drukte daar. We werden bediend door de ietwat babbelzieke, maar gastvrije Marbel. Voor Yves een Pinot de Charentes, 6 oesters, en… en daarna een Irish Coffee. Voor mij een Kir Royal, soupe à l’oignon, steak au poivre à la crème en een Capuccino. Het was lekker en het kader aangenaam hartelijk. Daarna trokken we naar het Muntpunt voor de boekvoorstelling van Yasmine Schillebeeckx’s ‘Echte vrouwen bestaan niet’. Er was aansluitend een debat met zoon Wim, activiste Rachida Aziz over catcalling, body shaming en victim blaming onder begeleiding van Knack-journaliste Ann Peuteman. Het werd een interessante en mooie avond. Onze Wim heeft het er zeer goed vanaf gebracht. Ondertussen kwam Wim via Yves op de hoogte van het artikel van Tom Heremans in DS Magazine n.a.v. bijdrage Wim in het Nieuwsblad rond vrouwelijke orgasmes. ’s Avonds laat dan maar de PDF naar Wim gemaild, met raad om dit artikel gewoon te negeren. You simply can’t win them all, dat is nu eenmaal zo, il y a du pour et du contre, whatever you do in life 🙂
Genoten van deze mooie dag. Vanmiddag in de tuin gewerkt, gras gemaaid, onkruid gewied, hier en daar gespit.
’s Avonds loopclub: ’t was lastig om het tempo erin te houden, maar ik ben er geraakt. Nader kennis gemaakt met Rik die 80 soorten thee en koffie verkoopt. Zijn partner gaat een maand naar China voor verdere studie in de theekunde. De thee die ik bij hem kocht is lekker, heb die ook voor de kindjes gezet, ook koud met wat honing is die super.
Heb destijds, toen de kinderen nog studeerden, een grote vertaling uit het Frans gemaakt rond de geschiedenis van thee en theerituelen… boeiend!
’s Avonds mooie, spannende film gezien ‘American sniper’ van Clint Eastwood, met in de hoofdrol Bradley Cooper.
Vanmorgen rond 9.30 uur vertrokken naar Gentbrugge. Er was veel verkeer en het regende… soms gevaarlijke toestanden op de autosnelweg met de voorbijrazende vrachtwagens. Rond 10.30 uur aangekomen in Gentbrugge. Het is een aangenaam huis, de zon scheen. Rond 11.00 uur vertrokken met de wagen naar de Kasteellaan om de kindjes op te halen. Ik zag onze actieve Nikki meedoen aan een spelletje… haar uiterste best doende om toch maar de eerste te zijn bij het lopen. Toen ze me zag liep ze me lachend & enthousiast tegemoet, zo’n super warm gevoel dat je hiervan krijgt :-). Zij was precies fier dat ik er was, en ging vlug aan haar vriendin Tia vertellen dat ik haar oma was. De klas van Romi was nog niet buiten en terwijl we wachtten haalde Nikki nog wat halsbrekende toeren uit op de fitnesstoestellen van de speelplaats. Steinerscholen verstaan de kunst om van een speelplaats een warme, natuurlijke omgeving te maken, met veel groen. Romi kwam lachend de trappen af en toen ik bij het naar buitengaan zekerheidshalve vroeg of zij niets vergeten was zei ze, oh ja… de soep! Ze holde de trappen weer op en toen ze weer te voorschijn kwam had ze een grote tas, met twee grote plastic boxen erin, vast. We liepen naar de auto die in de buurt geparkeerd stond en toen stelde ik mijn GPS in op de Oude Brusselseweg. Er zijn verschillende wegenwerken bezig, die de GPS blijkbaar nog niet verwerkt had… Na wat omrijden zijn we er dan toch, dankzij de instructies van Romi & Nikki toch geraakt. De lasagne in de oven gestopt en daarna samen geluncht. Rond 13.45 uur naar het zwembad ‘De Strop’ getrokken, waar Romi en Nikki zwemles volgen. Ze deden hun uiterste best om te voldoen aan de verwachtingen van de vriendelijke zwemmeester. Zelfs ik moest van de zwemmeester een lengte zwemmen tussen hen in met de plastic tubes… Romi vertelde later sappig aan Guy en Ilse dat de zwemmeester mij ‘Ingridje’ noemde en mij uitlegde hoe ik mijn armen mooi op de tubes moest leggen :-)… Ja, ja, Ingridje (?)… reageerde Guy lachend plagend. De terugweg met de GPS verliep even moeizaam als voorheen… dankzij Romi & Nikki geraakten we toch waar we ongeveer moesten zijn. Na hun instructies kon ik ook moeiteloos parkeren op het dak van Delhaize om vlug nog wat groenten bijeen te zoeken voor de soep die voor Romi’s Steinerklas nog moest klaargemaakt worden… een soep met lettertjes en veel wortelen. Het leeskwartiertje met Romi verliep verrassend vlot… ze las alles vlot en zonder moeite door. Nog wat rekensommetjes gemaakt, daar is ze supergoed in onze flinke meid! Guy en Ilse waren er rond 17.30 uur, samen gegeten en wat bijgepraat en rond 20.00 uur ben ik huiswaarts gereden. ’s Avonds nog wat bijgepraat met Yves, die alles wou weten over zijn oogappeltjes en daarna recept van zijn lunch in ‘Hof van Cleve’ bekeken… mmmm, mijn smaakpapillen komen in actie (Platte oester 6/0 ‘Grevelingen, St Jacobsvrucht ‘Erquiy St-Brieuc’, Jonge duif ‘Anjou’, selectie van kazen, Chocolade & zoetigheden)…
Daarna nog genoten van film ‘Still Alice’… genoten is eigenlijk geen goed woord… het ging over jongdementie.
Vanmorgen lekker gekookt. Kabeljauw met paprika’s en rijst. Ook lasagne klaargemaakt voor middageten kleinkinders in Gentbrugge. Namiddag bezoek bij nonkel Eric die net ook bezoek had van Luc, eveneens een verwoed verzamelaar van antiek, prenten, boeken. Die heeft zelfs een heus ouderwets café ingericht in zijn huis… Het werd een gezellige namiddag, bijpraten, nippend aan Champagne en thee en bladerend in de mooie albums van nonkel. Geleerd wat porseleinkaarten waren… sommige echt mooi, versierd met goud.
Porseleinkaarten worden zo genoemd, niet omdat ze van porselein waren, maar omdat ze op porselein lijken en dat ze na 150 jaar nog niets van hun schoonheid verloren hebben. Zij zijn in feite visitekaartjes van winkels, fabrieken, zelfstandigen, genootschappen, scholen …
Zij bestaan in allerlei maten: van zeer klein (zoals wij nu onze visitekaartjes kennen) tot zeer groot. Wij hebben verschillende exemplaren bijna even groot als een A3.
Niet alleen als visitekaartje werden ze gebruikt, ook menu’s, prijsuitdelingen, programma’s van concerten. Het spreekt voor zich dat degene die porseleinkaarten liet maken bij een drukker, van betere (in de zin van rijkere) komaf was omdat de prijs toch tamelijk duur moet zijn geweest.
Wanneer waren ze in gebruik?
De vroegste porseleinkaarten zijn ontstaan ca 1825 en zijn in de jaren 70 van de 19de eeuw stilaan afgevoerd omdat men toen inzag dat werken met de kleurenpoeders en loodoxides toch niet zo gezond waren voor de drukkers.
Waar werden ze gemaakt?
Eigenaardig genoeg werden porseleinkaarten bijna uitsluitend in België vervaardigd, met Gent, Brussel en Brugge als voornaamste centra.
’s Avonds loopclub Sodibrug.