To do-lijst loopwedstrijd wat laten inkrimpen… o.a. onze DBD-facebookpagina geactualiseerd, gepersonaliseerde mails met borstnummer en info naar vooringeschreven deelnemers,
en… ‘surprise, surprise’ vanavond, onze Wim was vanavond ook even te gast bij Van Gils & Gasten.
Vanmorgen voor de laatste maal loopke van 5,5km gedaan langs de prachtige kustlijn van Malaga. Wat zal ik dat volgende week allemaal missen…
Om 12.00 uur verlaten we het hotel. Daarna naar het strand waar we de verjaardag van Kathleen en Lindsey vierden met een glaasje Cava. Ik kon niet weerstaan aan de lokroep van een Chinese massage voor mijn vermoeide onderbenen… heerlijk was dat vol overgave in de zon genieten van het mulle zand, de zeelucht en de rustige, ritmische geoliede bewegingen van mijn Chinese masseuse.
In de latere namiddag met Pierrette en Tony nog genoten van een heerlijke vegetarische pizza.
Daarna terug hotelwaarts, van kledij gewisseld en om 19.00 uur de metro in, richting luchthaven en om 22.05 weer de lucht in. In het vliegtuig zat ik terug naast Kathleen en Cliff.
Heb de iPad-handleiding doorgenomen en ben weer een stukje digitaal wijzer geworden.
Foto’s van de reis op: https://goo.gl/photos/viM1a5PNGBCqsEpR8
Een prachtige fietsdag langs de kustlijn van Malaga en omstreken.
’s Avonds hielden we halt voor een BBQ met heel de groep in ‘Los Marineros’.
Genoten van begin tot eind.
Vandaag in De Standaard een artikel van de hand van Cathérine De Kock Een bolle buik als ultieme relatietest (De Standaard, 5 april 2017), met input van Wim.
Shopping day met mijn loopvriendin Pierrette! Winkel in, winkel uit… We hebben ons hartje kunnen ophalen. Over de middag een salade mixte genuttigd in de immer drukke, sympathieke en attente tapasbar ‘Los Gatos’.
In de namiddag bezoek aan het ‘Museo de Picasso’ in de Palacio de Buenavista in de omgeving van het geboortehuis van Pablo Picasso. Zeker een bezoekje waard, een 200-tal werken, waaronder ook sculpturen en keramiek. De audioguide gidste ons van het ene werk naar het andere doorheen het turbulente leven van Picasso.
We namen de koffiepauze aan het terras van een sfeervol café-restaurant op de melodieuze tonen van tangomuziek…
’s Avonds een lekkere lasagne in een Italiaans restaurant, waarvan de naam me nu even ontsnapt.
Foto’s van de reis op: https://goo.gl/photos/viM1a5PNGBCqsEpR8
Met een klein groepje tot aan het kasteel Gibralfaro gewandeld via de goede, maar soms ook steile voetpaden langs de helling van de Gibralfaro (Vuurtorenberg). Het was een mooie wandeling, met prachtige panorama’s over de stad met de statige gebouwen, de haven, de stierenarena en de kustlijn. Het was een hele klim. De zon was weer van de partij en we genoten langs de paadjes en wegen van de vele wilde bloemen, cactussen, aloe vera’s – al dan niet in bloei – en de azuurblauwe lucht en de altijd weer mooie zeegezichten.
In de namiddag genieten van strand en zee. Mijn enkel begon te protesteren vandaag na de loop en de vele stappen… Gisteren 35000 stappen… vandaag 25368… Op het strand genoten van een heerlijke massage aan de onderbenen door een Chinese dame. Heeft deugd gedaan. Daarna gedoucht en afgesproken met Pierrette en Tony en Rita en genoten van lekkere paella in 21 BOU.
’s Morgens naar de overdekte markt van Malaga getrokken. We waren onder de indruk van de kleurrijke verscheidenheid, de netheid en de versheid van de te koop aangeboden voedingswaren, met een rijk aanbod van allerhande vissoorten, schaaldieren, kortom les fruits de mer op hun best! Wat ons ook opviel. Malaga is een supernette stad, bij het ochtendgloren horen en zien we hoe de stad zorgt voor nette straten en de marmeren plaveisels in allerhande tinten waarmee de hoofdstraten bezet zijn glimmen immer.
Daarna trokken we na een busrit van een uur richting el Camino del Rey. Tijdens de busrit genoten van de variëreit van het landschap, prachtige bergen, mandarijnen- of clementinenplantages en olijfbomen. Hier en daar ook wijngaarden. Toen we de camino naderden werd het landschap grilliger, met heerlijke rotspartijen. Mijn loopvriendin Pierrette en ik hielden het bij het h-t van de 2,7 km lange Caminito del Rey naar de camino zelf. Na het afscheid van de sodi’s aan de ingang van de camino genoten van het landschap en nog mooie wandelingen gemaakt. Daarna wat zonnebaden genietend van een ‘café con leche‘ en water. Naast ons een ietwat eigenaardig gezelschap… Een koppel hippies met dreadlocks die optrokken met een nogal erg gehandicapte man van rond de 40. Ze wierpen zich op de paella en de mannelijke hippie stopte de gehandicapte man in de rolstoel nu en dan wat toe… Later vertrokken ze samen in een zwarte bestelwagen. Toen de sodi’s terug waren van hun hoogtewandeling nog wat gezellig zitten praten met Sabine, Kathleen, Tony en Pierrette over de gewone dingen des levens.
Het was een heerlijk mooie dag.
Foto’s van de reis op: https://goo.gl/photos/viM1a5PNGBCqsEpR8
Na een hartig ontbijt onder leiding van Clara de bus genomen richting Area de Deporte en na een tiental minuten met zijn allen terechtgekomen in de mercadoachtige typische Spaanse sfeer van ‘mucho hablar y gesticulare‘… We are about to take part in the ‘XXXIX Carrera Popular de El Palo’! De zon begon al snel flink te gloeien op onze goed ingesmeerde armen en schouders… en na in het gedrum de vertrek- en aankomstzone ontdekt te hebben vroeg de organisatie om een foto van onze groep. We kregen daarbij een handdruk van de burgemeester himself, die wat uitleg vroeg hoe wij hier terechtgekomen waren. De foto zou normaal vandaag ergens op www.deporte.malaga.eu moeten staan. Daarna plaats genomen in de vertrekzone waar ik me afvroeg waaraan ik nu begonnen was… Mamamia, mamamia!
Men wees er ons op dat we bij het keerpunt niet mochten vergeten een bandje te vragen anders zou onze tijd niet geregistreerd kunnen worden.
De loop zelf was nu en dan best pittig, met hellingen, zand, een brandende zon… maar wondermooi ook langs de immer blauwe zee. Dankzij de aanmoedigingen van de loopvrienden die langs de kant stonden en mijn karaktervolle loopvriendin Pierrette de moed erin gehouden en samen met Toon en Tony, die met de laatste kilometer meeliepen, onder applaus van de toeschouwers de eindmeet gehaald. Wow, dat was me het loopke wel… Met de runners high die door mijn aderen gierde, loopshirt gaan ophalen en daarna terug naar het hotel gewandeld… Dat was nog een vijftal kilometers denk ik.
Na deze inspanning was een namiddag a la playa meer dan welkom… Wat we ook deden. Op het strand volg ik nu en dan de Ronde vanop afstand via Rita die via haar broer en e-mails regelmatig geüpdatet wordt over de stand van zaken. Ook even gaan afkoelen in het zilte nog wat koude zeewater.
’s Avonds zijn we gaan aperitieven op een zonnig en trendy dakterras op aanraden van trainer Paul Meulebrouck en daarna heerlijke tapas gaan eten in het super eethuis Los Gatos… Een van de obers was van België afkomstig en het werd een heel, heel, heel gezellige avond in een mooi kader.
Vandaag 35.000 stappen in totaal…
Foto’s van de Sodi’s op: https://goo.gl/photos/viM1a5PNGBCqsEpR8
Na een rimpelloze vlucht vanuit Oostende vanmorgen rond 9.00 uur aangekomen in Malaga samen met een twintigtal leden van AC Sodibrug. Bij aankomst in de luchthaven van Malaga werden we verwelkomd door de altijd weer verrassende Clara Sanchez Maldonado, vorig jaar in ons midden tijdens haar marketingstage in hogeschool VIVES. Na de drukte met de valiezen op de roltrappen kwamen we via de metro rond 10.00 uur aan in het zonnige centrum van Malaga. De azuurblauwe hemel, de wuivende ranke palmbomen, de brede lanen zorgden meteen voor een soort vakantiesfeer. Het herinnerde me meteen aan Torremolinos in 1993 ter gelegenheid van een European Aquaculture Society-conferentie. Meteen een instant déclic in mijn hersenen waarbij heel wat taferelen, bekenden en situaties me na al die jaren in een wirwar weer voor de geest kwamen.
Gezien het vroege uur, konden we nog niet in de kamers van hotel ‘Soho Bahia Malaga‘. Na het stockeren van onze valiezen trokken we op verkenning. Op de Paseo Marítimo Pablo Ruiz Picasso dronken we, om de Sodistage goed in te zetten, een sangria aan een uitnodigend terras. Daarna trokken Tony, Pierrette en ikzelf op exploratie om de omgeving te verkennen… Uitnodigend strand, met hier een daar mooie graszones en palmbomen. Wat ons meteen opviel, superveel lopers hier. Daarna maaltijd in een Grieks restaurant, waar na veel heen een weer gepraat met gesticulerende Spanjaarden, eindelijk kon besteld worden. Ik nam een steak met friet, salade en pepersaus voor mijn rekening en zat in aangenaam gezelschap tussen Stefaan en Maurice en tegenover Mia, Ashley en Sabine. Daarna terug richting hotel. Ik kreeg kamer 404 toegewezen. Nette kamer met terrasje en zicht op het grote rad buiten.
Rond 17.00 uur briefing voor de komende dagen en overhandiging van leuke attenties aan Clara. Daarna met Pierrette nog wat boodschappen gedaan in het Mas om de hoek… en rustige avond in het hotel na een verkwikkende douche. Ik kruip vroeg in bed, morgen nemen we immers deel aan de ‘XXXIX Carrera Popular de El Palo’ . Ik heb borstnummer 516.
Vandaag voor de eerste keer sedert mijn val een loopke van 4km gedaan. Het ging beter dan verwacht en de longen en ribben protesteerden niet meer… Hier en daar op de vesten ontluikende bloesems, sneeuwklokjes, krokussen, narcissen… Spring is coming! Ik zal donderdag de tijd nemen om wat lentefoto’s te nemen en dan ga ik ook weer resoluut voor de 6km!
Deze namiddag naar Oostende gereden om 10 schitterende bekers voor onze loopwedstrijd Damme-Brugge-Damme op te halen.
Daarnet belde Yves’ collega om te melden dat Wim een paar minuten geleden te horen was op Q-music. Het ging blijkbaar over singles en huisvesting en nieuwe vormen van relaties.
Ook in Femma is een mooi artikel verschenen, ‘Het feminisme heeft meer mannen nodig’.
Our kids are busy bees.
Deze dag ging naar het opvolgen van enkele van mijn Damme-Brugge-Damme-actiepunten.
’s Avonds even gefacetimed met Romi & Nikki… Romi heeft haar lange haren resoluut in een frisse carrécoupe laten knippen, wat voor lieve mama Ilse toch wel even slikken was, zei ze… dit feit katapulteerde me meteen naar een woensdagnamiddag uit het verre verleden van mijn kinderjaren. Ik zat toen in het derde studiejaar in Düren (Duitsland) en mijn beste vriendinnen Nicole Wouters & Ursula zouden die namiddag naar de kapper gaan om hun haren in een hip en modieus kapseltje te laten omtoveren. Ik zaagde tevergeefs de oren van mijn moeders hoofd om mijn lange manen hetzelfde lot te laten ondergaan, maar mijn moeder gaf destijds – tot mijn grote wanhoop – geen duimbreed toe. Mijn lange haren moest ik houden tot mijn plechtige communie, punt uit, einde discussie. Ik vond dit toen verschrikkelijk erg. Drie jaren later en een paar dagen na mijn plechtige communie trok ik resoluut naar de kapper, die mijn dikke, lange haren zorgvuldig opborg alsof het een kostbare relicten waren.
Het is een hele tijd geleden dat ik nog iets schreef. Mijn ribbenkast doet nog altijd pijn bij het stappen en vooral bij het diep inademen, niezen… nog een beetje geduld en voorlopig geen loopkes meer. Jammer, het ging net zo goed.
Vanmorgen was er met Wim een interview op Radio 1 in ‘De Ochtend’ en ’s avonds op VTM, dit naar aanleiding van een artikel in Het Laatste Nieuws dat naakt douchen in de sportclub bijna een rariteit is geworden. De krant deed een rondvraag bij enkele verenigingen, nadat een jongen in Nederland uit het leven was gestapt, nadat een naaktfoto van hem op sociale media verspreid werd.
Dit is de link naar het Radio 1 interview:
http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/deochtend_DO/2.48733?video=1.2898627
’s Avonds was er hier bij ons thuis een vergadering van het organisatiecomité van de loopwedstrijd Damme-Brugge-Damme. De vele to do’s werden overlopen. Het was een goede vergadering.
Weerom een boeiende WordPress-les achter de rug. We leerden hoe we een meertalige website konden opzetten en hoe je een Captcha inbouwt op je contactformulier.
’s Namiddags na loopke met mijn loopvriendin van 5km plots gevallen… gelukkig niets gebroken, enkel de ribbenkast doet wat pijn.
