Vanmorgen lekker gekookt. Kabeljauw met paprika’s en rijst. Ook lasagne klaargemaakt voor middageten kleinkinders in Gentbrugge. Namiddag bezoek bij nonkel Eric die net ook bezoek had van Luc, eveneens een verwoed verzamelaar van antiek, prenten, boeken. Die heeft zelfs een heus ouderwets café ingericht in zijn huis… Het werd een gezellige namiddag, bijpraten, nippend aan Champagne en thee en bladerend in de mooie albums van nonkel. Geleerd wat porseleinkaarten waren… sommige echt mooi, versierd met goud.
Porseleinkaarten worden zo genoemd, niet omdat ze van porselein waren, maar omdat ze op porselein lijken en dat ze na 150 jaar nog niets van hun schoonheid verloren hebben. Zij zijn in feite visitekaartjes van winkels, fabrieken, zelfstandigen, genootschappen, scholen …
Zij bestaan in allerlei maten: van zeer klein (zoals wij nu onze visitekaartjes kennen) tot zeer groot. Wij hebben verschillende exemplaren bijna even groot als een A3.
Niet alleen als visitekaartje werden ze gebruikt, ook menu’s, prijsuitdelingen, programma’s van concerten. Het spreekt voor zich dat degene die porseleinkaarten liet maken bij een drukker, van betere (in de zin van rijkere) komaf was omdat de prijs toch tamelijk duur moet zijn geweest.
Wanneer waren ze in gebruik?
De vroegste porseleinkaarten zijn ontstaan ca 1825 en zijn in de jaren 70 van de 19de eeuw stilaan afgevoerd omdat men toen inzag dat werken met de kleurenpoeders en loodoxides toch niet zo gezond waren voor de drukkers.
Waar werden ze gemaakt?
Eigenaardig genoeg werden porseleinkaarten bijna uitsluitend in België vervaardigd, met Gent, Brussel en Brugge als voornaamste centra.
’s Avonds loopclub Sodibrug.
