Archief van
Categorie: familie

Dinsdag, 16 januari 2018

Dinsdag, 16 januari 2018

Een drukke tijd achter de rug.
Vanmorgen naar de begrafenis geweest van Hervé Persyn, vader van Jeffrey, Kim & Kimberley. Het was een mooie en serene dienst. Kim & Kimberley en Jeffrey zorgden voor mooie teksten die hun vader telkens op een andere manier typeerden, wat afgewisseld werd met gepaste songs van o.a. John Lennon, Frank Sinatra, Roy Orbison.
Het was een zeer ontroerende dienst… ik leefde mee met enkele kleinkindjes vooraan die heftig weenden om hun opa ‘koekie’.
Hervé was vinkenier en bestuurslid van De Sparhoekzangers Sint-Maria-Aalter en heel veel familie, vrienden en kennissen kwamen hem een laatste groet brengen.

 

Na de lunch de uitzending bekeken van ‘De Madammen’ (Radio 2) waar Wim het deze morgen had over het orgasme… een gevoelig onderwerp op een natuurlijke en ongedwongen manier gebracht.

https://radio2.be/de-madammen/alles-wat-je-wilt-weten-over-klaarkomen

Zaterdag, 30 december 2017

Zaterdag, 30 december 2017

Het einde van het jaar… een balans wordt hier en daar opgemaakt naar aanleiding van de heisa van de laatste maanden rond de #MeToo movement.

Noteworthy, de M/V-sessies van de krant De Standaard, een  gedurfd  multimediaproject: http://www.standaard.be/mv , waartoe ook Wim heeft bijgedragen

(http://www.standaard.be/cnt/dmf20171227_03269271)

Actuele M/V-topics werden aangesneden: Lust, Macht, Vrouwen, Mannen, Grenzen.

Bron: De Standaard, 28 december 2017:12-14. Sessie #4 - "Mannen" - Wim Slabbinck / Assita KankoEen greep uit de statements die bij mij zijn blijven hangen: Gaat de her-positionering van de vrouw gepaard met de mancipatie van de man? Hoe krijgen we vrouwen op machtige posities in dit land? Combinatie werk en gezin. Het schrijnende tekort aan crèches.  Nood aan uitgebreider vaderschaps-verlof, zelfs verplicht vaderschapsverlof?

Er werden weer een paar steentjes verlegd richting een betere, gebalan-ceerder en harmonischer wereld voor vrouwen, mannen, kinderen…

De PDF van het artikel uit De Standaard van 27 december 2017 van sessie 4 ‘Mannen’ via deze link.

Zondag, 24 december – vrijdag, 29 december 2017

Zondag, 24 december – vrijdag, 29 december 2017

De maand is voorbijgevlogen… terug acclimatiseren aan ons vochtig en koud klimaat, fikse loopkes met mijn loopvriendin, shopping en aankoop van gepaste kerstcadeautjes, als toppers de jaarlijkse kerstavond bij ons in familiekring.

De kerstdagen werden als kers op de taart gevolgd door enkele dagen quality time met Romi, Nikky en Milou. De woensdag trokken we naar Oostende. Het geplande duchtig ‘inspringen’ van het gloednieuwe trampolinepark Hangtime – het vroegere Earth Explorer – diende wegens volzet vervangen door een alternatief. We namen op de Oosteroever resoluut de veerboot naar Oostende en brachten o.a. een bezoek aan het Noordzeeaquarium en de in Oostende altijd sfeervolle kerstmarkt en ijspiste.

Na een lekkere pannenkoek in het stemmige ‘Bistro Chamartin’ in de ijzige regen terug richting Visserskaai getrokken. De veerboot trotseerde bij de overtocht naar de Oosteroever het stormweer en ik moet toegeven dat ik er niet helemaal gerust in was dat we die Oosteroever heelhuids zouden bereiken. Onze Romi zag al de krantenkoppen van de volgende dag voor haar ogen defileren… ‘20 passagiers aan boord, allemaal verdronken’.

Met wat heimwee in het hart in volle vaart door de plassen voor de VLIZ-gebouwen gereden, mijn vroeger werk- en actieveld gekoppeld aan zoveel mooie herinneringen…
De eerste pakhuizen van de Vismijn gingen al tegen de vlakte.. er ligt heel wat puin.

Al bijna twee jaar met pensioen nu… que le temps passe vite!

maandag, 20 november 2017

maandag, 20 november 2017

Grote dag vandaag voor Wim die een 5-minute-speech gaf ter gelegenheid van de ‘2017 Annual Colloquium on Fundamental Rights’.
Blij dat ik het het live heb kunnen volgen via Twitter.

http://ec.europa.eu/newsroom/just/item-detail.cfm?item_id=115277

https://twitter.com/EU_Justice

Naar aanleiding van zijn speech rond gender equality heb ik mij de bedenking gemaakt dat mijn attitude ten aanzien van mijn kleinkinderen beter kan. Toen we een tijdje geleden in een speelgoedwinkel rondneusden, wou Romi persé een robot uit de jongensafdeling, waarop ik spontaan zei: ‘Maar Romi toch, dat is toch voor jongens’, met een ietwat beteuterde reactie van Romi tot gevolg. Next time better, oma!
Zoals Wim stelt, inderdaad, waarom afzonderlijke afdelingen voor jongens en meisjes?  En niet alle speelgoed samen, ongeacht de sekse? We worden als kind geconditioneerd door onze omgeving.

Donderdag, 16 november 2017

Donderdag, 16 november 2017

De voorbije week was hels… Iedere dag naar schoonmama om haar te helpen bij het eten. Soms was ze enorm dankbaar voor ieder hapje shake of yoghurt, meer kon niet meer. Soms had ze helemaal geen zin en gaf ze het op na drie hapjes. Soms was ze rustig, dan weer erg onrustig. Yves was zondag terug na een weekje Bonaire en tijdens de nacht van maandag op dinsdag is ze op 7 november vredig ingeslapen. Daarna volgde een hectische tijd waarin van alles diende geregeld voor de begrafenis. Gelukkig had mama destijds met mij afgesproken wie en wat op de doodsbrief moest en zij had ook al de foto gekozen die op het bidprentje moest. Ik maakte nog een PowerPoint met een selectie foto’s uit haar diverse levensfases… die de begrafenisondernemer dan later heel mooi afstemde op de muziek die we gekozen hadden. Yves zorgde voor een tekst op het bidprentje. Het was een heel mooie en serene begrafenisdienst, mede dankzij pastor Gunter Verlie die, na een bezoekje bij ons thuis, voor een goede tekst zorgde. Neef Nicolas en nichtje Kim zorgden dan nog voor een ontroerende persoonlijke noot tijdens de dienst. De begrafenis werd bijgewoond door familie en vrienden en de maaltijd ging door in Poortershuyze. Wijzelf zaten samen aan tafel met de kinderen en kleinkinderen en onze lieve dagmoeder mevr. Hilde en echtgenoot Jacques. Daarna volgde de bijzetting van de urne in het graf op het kerkhof van Sint-Kruis.  Het was een emotievolle en triestige week, maar voor schoonmama betekende het een verlossing uit haar lijden.

Je laat een leegte na mama, schoonmama, marraintje, bontje… we’ll miss you, we zullen de mooie herinneringen blijven koesteren en zijn je enorm dankbaar voor alles wat je voor ons allemaal betekende. Rest in peace en waak over ons waar je nu ook mag wezen.

Maandag, 30 oktober 2017

Maandag, 30 oktober 2017

Vanmorgen naar Zuienkerke gereden om het graf van mijn grootouders een beurt te geven… onder het poetsen kwamen heel wat mooie herinneringen kriskras door elkaar in mijn geest opdagen… de onbezorgde tijd tijdens mijn prille kinderjaren op hun boerderij ‘La Ferme de Rome’, een heerlijk flitsje hier en weer een ander flitsje daar…

De namiddag ging weer naar het ‘er zijn’ voor mijn schoonmoeder… nu en dan dommelde ze in, dan weer blikte ze met vragende ogen rond, of was er even een blijde verbaasde glimlach toen ze me met vragende ogen aanstaarde… ik kruiste net de dokter toen ik aankwam in het woonzorgcentrum en die zei dat hij verwonderd was dat ze nu al zoveel beter was in vergelijking met gisteren. De fluimen lijken onder controle en ze mag nu en dan uit bed zei hij. Blij dit te horen. Heb haar om 17.30 uur gevoederd als een kleine baby… lepeltje na lepeltje van een shake, koffie, daarna een fruityoghurt als dessert. Het smaakte haar en in tegenstelling tot gisteren werd alles tot op de bodem uitgelepeld. Hopelijk morgen nog een stuk beter, ze is nog heel frêle en zwakjes.

Graf van mijn grootouders, Theophile Neyrinck & Alida Ide