Een avond om te koesteren in onze herinneringen… De première van Let it Snow in Het Witte Paard in Blankenberge baadde in pure good vibes. Een avond vol verwondering, dankzij de veelzijdigheid en het vakmanschap van Hugo Sigal en zijn getalenteerde medespelers – van dansers en zangers tot acrobaten. Prachtige kostuums, verfijnde acts en een sfeer die je meteen meesleept. Ambiance ten top… Een werkelijk prachtige avond.
Telkens opnieuw geniet ik van deze prachtige herfsttijd. Wandelingen in het bos met manlief, paddenstoelen spotten… Zalige momenten.
We hadden ook weer fijne quality time met onze kleindochters, terwijl papa, mama en Lucky hun actieradius voor het verlengde weekend naar Frankrijk hadden verlegd.
Eerst logeerden we een nachtje in het Gentse bij Nikki. We trokken eropuit voor een deugddoende wandeling in de buurt en daarna mocht ik meegenieten van de ‘making of’ van haar werkstuk voor de biologieles. Ik blijf me er telkens weer over verwonderen hoe vlot en spitsvondig een veertienjarige omspringt met de digitale wereld: zonder moeite switchen tussen apps, mails en Smartschool, en dan dat zalige ‘oeff’-gevoel wanneer eindelijk op de printknop gedrukt mag worden.
Voor haar opdracht moest Nikki een interview afnemen van iemand met een zware ziekte. Samen dachten we na wie hiervoor het meest geschikt was. Uiteindelijk kozen we voor Anne Mie, die aan Parkinson lijdt. Het werd een sterk en bij momenten best heftig gesprek via WhatsApp met een kranige dame die de evolutie van haar ziekte met moed en grote vastberadenheid probeert te counteren. Nadien zorgde Nikki nog voor bijkomende achtergrondinfo via bronnenonderzoek en een mooi uitgewerkt voorblad.
’s Avonds volgden we, met warme plaids bij de hand, de deelnemers van de tweede aflevering van Expeditie Patagonië, die dapper streden tegen koude, regen en sneeuw. We kregen het er zelf haast koud van. Om de avond luchtig af te sluiten, schakelden we over naar het vrolijke Nonkels.
De volgende dag kwam ook Romi toe na een weekendje met vrienden bij MoeMoe aan zee. Na het middageten trokken we samen weer Bruggewaarts voor wat quality time met haar. Na het studeren voor de toetsen fysica en Frans genoten we ’s avonds van de eerste aflevering van Blind Getrouwd — een nieuw concept dat voor ons toch wat tegenviel.
De dagen erna tijd voor TEJO, leesclubmoment met de bespreking van de zes gelezen boeken voor een literaire prijs, en vandaag wacht opnieuw een herbronnende vergadering van de Apple Senioren Brugge, waar de voorzitter ongetwijfeld weer tal van nieuwtjes over iPhone-, iPad- en iMac-updates en apps zal delen.
De tijd vliegt…
Drukbezette dagen met allerlei vergaderingen — zowel in vivo als via Zoom. We genoten ook van enkele dagen in het Gentse, terwijl Guy met zijn kroost naar Amsterdam was voor de opening van PAN Amsterdam. Via een paar reels konden we wat van de art-sfeer daar opsnuiven.
Tijdens ons verblijf in het Gentse werd poes Louise, naar vaste gewoonte, weer wat door ons verwend met enkele hapjes gerookte zalm. Louise is een echte culinaire genieter: ze savoureert een paar hapjes, doet nu en dan een toerke in de buurt, komt terug voor nog een hapje, en nog een hapje… en zoekt daarna, volledig voldaan, een rustig plekje uit voor een welverdiende powernap. Ze lijkt duidelijk te genieten van haar solo-gastronomische momentjes nu Lucky op logies is bij familie.
Familietraditiegetrouw is ons Ann begin november even langs geweest met bloemen en oasis. In een mum van tijd toverde ze enkele bloemstukjes tevoorschijn voor de graven van onze dierbaren die er niet meer zijn — een mooi en betekenisvol ritueel dat ik erg waardeer in deze wat sombere novembertijd.
Ondertussen hebben Yves en ik in recordtempo zes boeken uitgelezen in het kader van de uitreiking van een literaire prijs. Een eerste overleg vond deze week al plaats via Zoom, onder begeleiding, en volgende week volgt nog een bespreking met onze leesclub.
Ook Wim heeft er een weekje Roemenië op zitten — prachtige natuur daar, te oordelen naar de vele mooie foto’s! En ons Ann drukte even op de pauzeknop met een paar dagen rust en zeezicht in het mooie Thermae Palace Hotel. Mooie event-herinneringen in VLIZ-tijden aan deze plek.
Tussendoor: tweemaal per week loopjes en wandelingen met de loopvriendinnen, een overheerlijk etentje op uitnodiging van Riet in restaurant Preus samen met een ex-collega waarbij herinneringen werden opgehaald aan de hand van oude foto’s die Riet mee had, vrijwilligerswerk bij TEJO, vergaderingen, en hier en daar een interessante voordracht meegepikt…
Ons leven hier op aarde — een bont schilderij, met steeds weer nieuwe kleuren, figuren en fijne toetsen.
Een mooie zondag… lectuur en family quality time.
Lectuurtijd! In het kader van een literaire prijs moeten tegen begin november zes genomineerde boeken gelezen te worden. Yves is een leesveelvraat en lectuur maakt – naast zijn online schaakpartijen – deel uit van een dageljjks ritueel. In recordtempo hebben we beiden al twee boeken afgevinkt… Op naar de derde en de vierde en de vijfde en de zesde :-).
In de namiddag waren onze Guy en de youngsters op bezoek, het ideale moment nu onze oogappels eventjes geen toetsen op het programma staan hebben. Na het kuieren op de kleurrijke en geanimeerde rommelmarkt, samen met veel smaak en gezelligheid samen aan tafel genoten van de kip met curry en leuk bijgepraat…
Ons Ann en Hans en Wim en Annelies zijn sedert vrijdag terug in ’t land, na respectievelijk reis naar Heraklion (Kreta) en Madeira.
Via WhatsApp al wat genoten van de vakantiesfeer daar, maar toch benieuwd naar hun reisverhalen in vivo.
We trokken er vanavond even op uit voor een kleine wandeling, totaal onvoorbereid…
En plots stonden we op de Markt van Brugge oog in oog met een indrukwekkend spektakel: een gigantische mechanische spin!
Ze maakte deel uit van het openingsweekend van BRUSK op zaterdag 20 en zondag 21 september.
Een onverwacht en onvergetelijk schouwspel! Wow!
Opzet van het mseumproject BRUSK (info uit de brochure):
‘In BRUSK zullen we elk jaar minimaal vijf steengoede, innovatieve en actuele tentoonstellingen over oude, moderne en hedendaagse kunst organiseren’.
Prachtig cultuurproject voor Brugge!
Benieuwd!
Onze laatste dag hier… Na het heerlijk ochtendloopke op het strand, tijd om de valiezen te pakken, op te ruimen… Ons Ann komt ons in de namiddag vervoegen na haar teamdag in Drongen.
We sluiten de dag af met een gezellig etentje in Bistro aan Zee.
Dankbaar weerom voor deze heerlijke week en traditionele family-quality-time in De Haan.
De laatste dag in De Haan voor Nikki en Nina… Na een rustig ontbijt en het zorgvuldig inpakken van de rugzakken, zetten we rond half twaalf koers naar het station De Haan aan Zee. Voor het zover was, maakten we nog een gezellige tussenstop bij Brasserie des Brasseurs, waar dampende mosseltjes en knapperige frietjes ons opwachtten. Een mooie afsluiter van hun verblijf.
Daarna stapten we op de tram richting Oostende. Met een stevige eindsprint wisten Nikki en Nina nét op tijd de trein van 13:42 uur te halen – een kleine overwinning op de klok.
Intussen vertoeven Romi en haar vriendin in Oostburg en hebben er hun tentje opgezet. En vandaag zijn ook Paul, de trainer van onze loopclub, samen met twee loopcompanen, vertrokken voor een zestiendaagse voettocht vertrekkend van Oviedo naar Compostela. Een avontuur dat zich nu langzaam ontvouwt… Ik ben benieuwd welke verhalen daaruit zullen groeien.
Blij dat ik hun reis stap voor stap zal kunnen meebeleven via de app Polarsteps.
Vandaag stond voor Yves een schaakevent in Oostende op het programma.
Met Nikki en Nina ’s morgens boodschappen gedaan en na de lunch trokken we strandwaarts…
’s Avonds nog wat scrabbleplezier met onze meiden…
Via Ilse hoorden we dat Romi en haar vriendin hun fietsavontuur hebben aangevat en ondertussen zijn aangekomen in Sluis en daar hun tent hebben opgezet.
De dag begon heerlijk actief met een verkwikkend ochtendloopje langs de vloedlijn – de beste manier om wakker te worden. Na het ontbijt en een paar kruiswoordraadsels keken we uit naar de komst van Nikki en Nina. Dat liep echter niet zonder hindernissen: door tramproblemen – drie ontsporingen in 24 uur! – in Oostende was Nikki genoodzaakt om de bus te nemen, en stapte ze – met haar zware rugzak – een halte te vroeg af bij het Zeepreventorium.
Ook Nina, die vanuit Oostduinkerke vertrok, had haar portie bus- en tramperikelen. Uiteindelijk bereikten ze ons toch, en rond 16 uur waren we eindelijk compleet.
Het weer was stralend, onze meiden grepen meteen de kans om nog een paar uurtjes te genieten van zon, zee en strand. ’s Avonds trokken ze na het eten opnieuw naar het strand voor een avondwandeling.
Ik nestelde me op het ruim terras, waar de ondergaande zon weerom voor een prachtig schouwspel zorgde, en las de laatste bladzijden van het beklijvende boek ‘Zomervacht’ van Jaap Robben uit. Ondertussen tikte op de achtergrond de laptop van mijn online schakende echtgenoot – het perfecte rustige decor voor een warme zomeravond.
Na de middag vertrok ons Ann weer huiswaarts. Romi en ik trokken samen naar het strand om volop te genieten van de zon, de zee en de stevige golven. Tussendoor belde Romi met een vriendin en trof ze alvast enkele praktische schikkingen voor hun geplande fietstocht naar Holland – inclusief een vlotte online reservatie van een camping. Onder de indruk van de vlotheid waarmee onze Romi dit allemaal online kon regelen.
De zee liet zich vandaag van haar wilde kant zien. Op een bepaald moment dook ik kopje-onder en werd ik helemaal ondergedompeld in het schuimende water – verfrissend en een tikkeltje overdonderend tegelijk.
Rond vier uur kwamen Guy, Ilse en hun vrolijk Luckytje erbij. Na een frisse duik voor sommigen en een ontspannend hazenslaapje van Ilse in de ligzetels, genoten we daarna samen van een sfeervol avondmaal met de ondergaande zon als zoveelste adembenemend schouwspel.
