Beschermd: Vrijdag & zaterdag, 14-15 juli 2017
Beschermd: Donderdag, 13 juli 2017
Woensdag, 12 juli 2017
’s Morgens boodschappen gedaan in Brugge in Delhaize. Met de Vitaminisbonnen kochten we een knuffel, een watermeloen, Muriel genaamd, wat een paar leuke reacties uitlokte en ingehouden spanning en binnenpretjes om een manier te vinden om dat aan papa en mama te vertellen.
Daarna trokken we naar het rusthuis voor een bezoekje aan marraintje. Er was wat spanning onder de oude mensen… Ene Mariette zat aldoor monotoon te babbelen en te ratelen… terwijl Monica die naast haar zat passief voor zich zat uit te staren. Een mannelijke rusthuisbewoner kon het niet langer aanhoren en riep een paar keer heel luid ‘Mariette, je moe leren zwiegen’… maar Mariette bleef maar kletsmeieren en tegen Monica zei hij: ‘En Monica, èigie doar etwa van verstoan?’. Later bleven die zinnetjes nazinderen in de kinderhoofdjes en ze werden een paar keer met heel veel geestdrift nagebootst in de auto: ‘Mariette, je moe leren zwiegen!’. Met marraintje was het vrij goed, ze was verwonderd dat Romi en Nikki al zo groot waren en vroeg een paar keer wie de oudste nu wel was… ’s middags aten we boterhammen met soep en rond 14.00 uur was Wim er.
Strandbezoek zat er niet in, het regende pijpenstelen. Na wat bijpraten trokken we naar het zwembad. Voor Romi en Nikki was zwemmen met nonkel Wim puur genieten! Ze toonden al hun kunsten in het water en het was een plezier om onze waterratjes bezig te zien. Wat een verschil met de vorige jaren! Kids grow up so fast.
Tijdens het zwemmen zorgde opa Yves voor het klaarmaken van de carotjes & boontjes… en na wat bijpraten bij een van mijn liefste aperitieven ‘Gin met tonic Fever Tree Clementine’ konden we aanschuiven aan tafel voor een ‘pain de veautje’ met de lekkere groentjes. Het was weer een supermooie dag, ondanks het mindere weer.
Beschermd: Dinsdag, 11 juli 2017
Zondag, 9 juli 2017
Vanmorgen loopke gedaan van 15 minuten op het strand – nu eens zonder compressiekousen! – en dat lukte prima! Morgen meer… zien of dat blijft lukken zonder kuitpijn. Na het douchen en ontbijt boodschappen gedaan. Op de terugweg genoten van zes oestertjes met een glaasje rosé op het Koninklijk plein. In de namiddag tijd voor het strand en genoten van zon, zee en boek. Morgen wordt het weer wat minder, er wordt regen voorspeld. We’ll see. De kindjes komen hier rond 11.00 uur aan. We kijken er al naar uit. Vanavond hun bedden opgemaakt met nieuwe Dino-lakens en cadeautje met hun nieuwe Woody-pyjama’s op het bed gelegd… en de poppen zijn helemaal klaar voor dé boeiende rollenspellen met onze Nikki.
Weer een mooie zonsondergang vanavond, met allerhande rode schakeringen.
zaterdag, 8 juli 2017
Het is weerom een hele tijd geleden dat ik iets neerschreef en vermits de zon het momenteel wat laat afweten is het nu een goed moment voor een kleine update. Het lopen gaat weer vlotjes en ik heb met mijn loopvriendin al flink wat loopkilometertjes afgehaspeld de laatste tijd. We hadden superwarme dagen en ik moet bekennen dat er veel gehijg aan te pas kwam en mijn aangezicht na afloop veel weghad van een tomaat.
Ik ben ook begonnen met het verzamelen en neerpennen van enkele herinneringen aan mijn grootouders… het is een projectje ‘for my very calm moments’… In die context ben ik ook aan het boek ‘The Loop’ begonnen van de hand van Nicholas Evans. Het verhaal situeert zich in Montana en in de tijd dat mijn grootvader er 12 jaar van zijn leven actief was. Eigenlijk is het naar aanleiding van een mail van mijn moeder zaliger dat ik het boek ter hand heb genomen… ze citeerde in haar mail een gedicht in van Zwarte Eland, Oglala Sioux (1863-1950):
Alles wat de Kracht van de Wereld
doet, wordt gedaan in een cirkel.
De hemel is rond en ik heb gehoord
dat de aarde rond is als een bal en
de sterren ook. Als de wind
op zijn krachtigst is, wervelt hij.
Vogels maken ronde nesten want hun religie
is dezelfde als de onze. De zon komt op
en gaat onder in een cirkel. De maan doet hetzelfde
en beide zijn rond. Zelfs de seizoenen vormen
een grote cirkel in hun wisseling en komen altijd
terug bij waar ze waren. Het leven van een mens
is een cirkel van kindertijd naar kindertijd.
En zo is de cirkel overal waar kracht beweegt.
We zijn gisteren aangekomen in De Haan voor onze jaarlijkse zeevakantie. Het appartement is ruimer dan vorig jaar… het interieur is mooi, met één slaapkamer meer… het mist wel de klasse en de ziel van ons vorig appartement, maar de WIFI werkt perfect, de matrassen op de bedden zijn super en alles is netjes, that’s the most important. Jammer dat wasmachine, droogrek, strijkplank en strijkijzer ontbreken. Ik zal die wel missen, vooral met het oog op het weekje bezoek van onze kleinkinderen.
Onze krant De Standaard heb ik laten nasturen op ons vakantieadres en die lag vanmorgen, ietsje later dan normaal, in de bus beneden. Vlug ook even gegrasduind in de facebooknieuwjes. Vandaag is er in De Morgen een stuk verschenen van Thomas Smolders, samen met Wim en professor taalkunde Freek Van de Velde over Tinder, Happn en Grindr. Goed artikel.
De zon piept door de wolken… tijd voor de afwas, het badpak, het strand en een duik in een ligzetel met ‘The Loop’.
I feel very happy met het weidse zicht op die immer anders en prachtige zee en morgenochtend staat een strandloopke bij het ochtendgloren op het programma.
Vanavond was er hier een prachtige zonsondergang… na een heerlijke dag aan zee.
Zaterdag, 24 juni 2017
’s Morgens een voorraadje crêpepapier, stokjes, ijzerdraad gekocht bij AVA… in gedachten zie ik al de blije gezichtjes van Romi & Nikki bij het zien van de strandbloemen tijdens onze naderende zeevakantie.
’s namiddags een mooie verjaardagskaart gemaakt voor schoonmama die morgen 92 jaar wordt en een bos roze anjers gekocht. Daarna naar het rusthuis getrokken en de namiddag bij haar doorgebracht, haar nagels gelakt met een roze parelmoer nagellak die ze zelf gekozen had… Een wandeling buiten zat er niet in, na enkele minuten bleek er voor haar een teveel aan wind.
We konden in haar kamer normaal met elkaar praten, dat was lang geleden… we hebben zelfs kunnen facetimen met Wim, wat een stralende glimlach op haar gelaat toverde.
Dankbaar voor de steeds zeldzamer wordende momenten waarop haar geest min of meer alert is.
Vrijdag, 23 juni 2017
Heb de jaarlijkse VLIZ-ledendag bijgewoond die doorging in het MSO in Oostende. Blij dat ik weer de zeesfeer daar kon opsnuiven en altijd fijn om in een relaxte sfeer bij te praten met de ex-collega’s. Het VLIZ groeit en bloeit en expandeert zoals van in den beginne. Na de introductie door Tina werd een groepsfoto genomen en kon iedereen deelnemen aan de workshop van haar/zijn keuze. Ik had geopteerd voor de strandwandeling met schelpendeterminatie onder de deskundige leiding van seawatchers Katrien Vervaele & Solange. Het werd een leerrijke en leuke workshop, waarin we heel veel te weten kwamen over een hele resem schelpen.
Daarna volgde een workshop ‘Strandbloemen’ o.l.v. ex-collega Nathalie. Vooral nuttig omdat ik meestal steeds hetzelfde type strandbloemen maak voor Romi & Nikki… dankzij de systematische aanpak van Nathalie weet ik nu hoe het beter en mooier kan. Ik nam me alvast voor om morgen naar de AVA te trekken en een flinke voorraad stokjes, crêpepapier, en ijzerdraad in te slaan.
Na de workshops volgde dan een gezellige receptie. Blij dat ik erbij kon zijn en te noteren dat Heidi, mijn vervangster, supergoed bezig is en zich gelukkig voelt in haar job!
Nog wat sfeerbeelden via deze Google-link.
Zondag, 11 juni 2017
In de voormiddag www.acsodibrug.be & facebook bijgewerkt met foto’s & uitslagen van de pistemeeting .
In de namiddag naar De Haan getrokken met Ann, die er al een fietsrit van 56km had opzitten. Eerst kozen we ligzetels dicht bij zee, maar de nogal pittige wind joeg ons na een tijdje meer hogeropwaarts, veilig achter een windzeil, waar het zalig genieten was van lectuur in het zonnetje.
Het artikel gesmaakt met Jeroen Lemaire in de Humo, waarin hij stelt: ‘De afstand tussen mens en computer zal almaar verkleinen, en uiteindelijk worden we allemaal cyborgs’. Het deed me beseffen dat we stilletjes aan evolueren naar een wereld zoals beschreven in ‘The Circle’ van Dave Eggers. Een mustread voor fb-verslaafden.
Daarna mijn vanmorgen aangekocht boek ‘Eten als lijfstijl – slank & fit met de Kensingtonmethode’ van Stephen Twigg aangepakt. Het boek gekocht naar aanleiding van een gesprek met mijn ex-collega Robin.
We hebben ons nu en dan wat geërgerd aan een man die in onze dichte buurt met een vlieger tekeerging. Door de strakke wind dook de vlieger regelmatig met veel kracht resoluut in het zand. Ik hield mijn hart vast dat het gevaarte op omstaanders zou terechtkomen. We hebben ook wat geïrriteerd toegekeken hoe begeleidsters van enkele gehandicapte kinderen hun taak opnamen… de ene lag te slapen, de andere twee hadden meer aandacht voor hun smartphone dan voor de noden van de kinderen. Toen een van de kinderen wat te actief werd kreeg hij prompt een pilletje in de mond gestopt. Is het nu zo moeilijk om een of ander leuk spelletje te bedenken? Een van de kleine meisjes koos ervoor om bij de familie met de vlieger te gaan spelen, wat nu ook niet direct de bedoeling was.
Na het strand hebben we nog wat cadeautjes gesprokkeld voor vadertjesdag… een mooi zomerhemd en een bermuda van O’Neill gekocht.
’s Avonds samen met Yves, Ann & Hans genoten van een sublieme maaltijd in ‘De Lamme Goedzak’ in Damme. We kozen ervoor om buiten te tafelen en het is lang geleden dat ik zo fantastisch lekker gegeten heb, ook de bediening was uiterst verzorgd en vriendelijk. De Zuid-Afrikaanse wijn ‘Rust en Vrede Merlot’, die ik had gekozen paste super bij de gerechten! Mmmm! Voor herhaling vatbaar.