Archief van
Categorie: familie

Zaterdag, 24 juni 2017

Zaterdag, 24 juni 2017

’s Morgens een voorraadje crêpepapier, stokjes, ijzerdraad gekocht bij AVA… in gedachten zie ik al de blije gezichtjes van Romi & Nikki bij het zien van de strandbloemen tijdens onze naderende zeevakantie.

’s namiddags een mooie verjaardagskaart gemaakt voor schoonmama die morgen 92 jaar wordt en een bos roze anjers gekocht. Daarna naar het rusthuis getrokken en de namiddag bij haar doorgebracht, haar nagels gelakt met een roze parelmoer nagellak die ze zelf gekozen had…  Een wandeling buiten zat er niet in, na enkele minuten bleek er voor haar een teveel aan wind.

We konden in haar kamer normaal met elkaar praten, dat was lang geleden… we hebben zelfs kunnen facetimen met Wim, wat een stralende glimlach op haar gelaat toverde.

Dankbaar voor de steeds zeldzamer wordende momenten waarop haar geest min of meer alert is.

Zondag, 11 juni 2017

Zondag, 11 juni 2017

In de voormiddag www.acsodibrug.be & facebook bijgewerkt met foto’s & uitslagen van de pistemeeting .

In de namiddag naar De Haan getrokken met Ann, die er al een fietsrit van 56km had opzitten. Eerst kozen we ligzetels dicht bij zee, maar de nogal pittige wind joeg ons na een tijdje meer hogeropwaarts, veilig achter een windzeil, waar het zalig genieten was van lectuur in het zonnetje.

Het artikel gesmaakt met Jeroen Lemaire in de Humo, waarin hij stelt: ‘De afstand tussen mens en computer zal almaar verkleinen, en uiteindelijk worden we allemaal cyborgs’. Het deed me beseffen dat we stilletjes aan evolueren naar een wereld zoals beschreven in ‘The Circle’ van Dave Eggers. Een mustread voor fb-verslaafden.

Daarna mijn vanmorgen aangekocht boek ‘Eten als lijfstijl – slank & fit met de Kensingtonmethode’ van Stephen Twigg aangepakt. Het boek gekocht naar aanleiding van een gesprek met mijn ex-collega Robin.

We hebben ons nu en dan wat geërgerd aan een man die in onze dichte buurt met een vlieger tekeerging. Door de strakke wind dook de vlieger regelmatig met veel kracht resoluut in het zand. Ik hield mijn hart vast dat het gevaarte op omstaanders zou terechtkomen. We hebben ook wat geïrriteerd toegekeken hoe begeleidsters van enkele gehandicapte kinderen hun taak opnamen… de ene lag te slapen, de andere twee hadden meer aandacht voor hun smartphone dan voor de noden van de kinderen. Toen een van de kinderen wat te actief werd kreeg hij prompt een pilletje in de mond gestopt. Is het nu zo moeilijk om een of ander leuk spelletje te bedenken? Een van de kleine meisjes koos ervoor om bij de familie met de vlieger te gaan spelen, wat nu ook niet direct de bedoeling was.

Na het strand hebben we nog wat cadeautjes gesprokkeld voor vadertjesdag… een mooi zomerhemd en een bermuda van O’Neill gekocht.

’s Avonds samen met Yves, Ann & Hans genoten van een sublieme maaltijd in ‘De Lamme Goedzak’ in Damme. We kozen ervoor om buiten te tafelen en het is lang geleden dat ik zo fantastisch lekker gegeten heb, ook de bediening was uiterst verzorgd en vriendelijk. De Zuid-Afrikaanse wijn ‘Rust en Vrede Merlot’, die ik had gekozen paste super bij de gerechten! Mmmm! Voor herhaling vatbaar.

Zaterdag, 10 juni 2017

Zaterdag, 10 juni 2017

Supermooie, warme, zwoele dag. In de namiddag naar de ‘9e Memorial Dirk Carette – Pistemeeting AC Sodibrug’ getrokken voor assistentie bij de koffiebedeling en verkoop van de pannenkoeken, die letterlijk de pan uit swingden.

Een paar foto’s genomen van de laureaten voor de website & facebook:

https://goo.gl/photos/AFmFMd2ozR3YdNm98

Daarna met de trein richting Eetcafé De Buffel voor de viering van hun tweejarig bestaan. Ilse had het superdruk… genoten van positieve vibes van de vele, vele aanwezigen & fans, ambiance was top o.a. ook door optreden van de CUVERUPS…

Met de trein van 22.45 uur terug richting Brugge… It was a beautiful day!

Dinsdag, 6 juni 2017

Dinsdag, 6 juni 2017

Romi & Nikki sliepen tot 7.30 uur en na het ontbijt trokken we erop uit om wat proviand te halen bij de slager en de kruidenier en de bakker. Toen we merkten dat ze in de lokale krantenwinkel spinners verkochten – de rage van het moment – konden we er natuurlijk niet aan weerstaan. Nikki koos er een met lichtjes en Romi een met afbeeldingen van voetballen. Daarna op algemeen verzoek macaroni met kaas en hesp klaargemaakt. Nikki maakte de stukjes hesp klaar.

Vorige week voor beiden een houten spaarpotje met slot gekocht. Na het middagmaal ging Romi aan de slag om die met papier en figuurtjes te versieren terwijl Nikki duchtig met haar poppen speelde. Na het manuele werk werd het dan weer tijd voor wat ‘hersenwerk’… Romi loste twee kruiswoordraadsels op en Nikki drie blz. taal en rekenen. Daarna opteerden ze beiden voor de film ‘Sing’, waarover iedereen in de klas van Romi blijkbaar razend enthousiast was, terwijl ik me verder ontfermde over de wanorde die intussen in onze living ontstaan was.

Rond 16.00 uur trokken we Gentbruggewaarts. Er waren weer heel wat vrachtwagens op de autosnelweg die voor de nodige stress en ergernis zorgden. Na de komst van Ilse en het avondeten terug huiswaarts gereden, me vlug omgekleed om de voorstelling ‘Bachs Laatste Reis’, een vertelling van Jos Meersmans bij te wonen (organisatie: Willemsfonds).

Het werd een heel  verrijkende en ontroerende voorstelling, origineel gebracht na de  gedaanteverwisseling van Jos Meersmans in de persoon van Wilhelm Friedemann Bach, Bachs oudste zoon. Deze laatste reist in mei 1747 samen met de oude Johann Sebastian Bach van Leipzig naar Potsdam-Berlijn op verzoek van Frederik de Grote, koning van Pruisen en blikt terug op zijn eigen leven en dat van zijn vader. Vooral op Bachs drie belangrijkste werkterreinen (Weimar, Köthen en Leipzig) werd gefocust met 16 beklijvende muziekefragmenten uit Bachs oeuvre.

Bach was destijds altijd mijn trouwe metgezel bij het opmaken en ontwarren van soms netelige verslagen… na deze voordracht apprecieer ik Bachs oeuvre des te meer, gezien de psychisch soms moeilijke omstandigheden waarin deze begaafde componist actief was.

Maandag, 5 juni 2017

Maandag, 5 juni 2017

Quality time! We hadden onze logeetjes op bezoek. ’s Middags lasagne klaargemaakt en in de namiddag trokken we naar zee. De eerste papieren bloemen van het seizoen werden verhandeld en we genoten met volle teugen van de zon en het strand.
’s Avonds na het bad en avondmaal nog wat rustig bezig geweest.

Zondag, 14 mei 2017

Zondag, 14 mei 2017

Moedertjesdag vandaag. Yves is al vroeg op pad naar een rommelmarkt in Eernegem. Een mooie ruiker bloemen, broodjes en croissants bij het ontwaken… leuk toch! Daarna nog een telefoontje van Wim en SMS-sen en facebookboodschap van Ann & Guy. Moedertjesdag valt meestal samen met Dwars door Brugge: goed loopweer, wel wat wind. Rond 13.00 uur vertrek naar de place2be om wat foto’s te nemen van de Sodi’s. Ik ben wat laat voor de 5km en vind uiteindelijk een geschikt plaatsje in de aankomstzone.

Meer dan 6000 deelnemers voor deze editie! Op de 15km, kwam Alexander Diaz Rodriguez als eerste aan, gevolgd door Simon Mestdagh, de zoon van mijn loopvriendin Pierrette & DBD-vriend Tony. Blij dat ik een foto van hen beiden kon nemen!

Alexander DIAZ RODRIGUEZ &
Simon MESTDAGH (Dwars door Brugge 2017)

Top drie van de 15km bij de mannen:
1.Alexander DIAZ RODRIGUEZ – 0:46:35
2.Simon MESTDAGH – 0:46:43
3.Abdelilah EL HAMMAZ – 0:46:56

Top drie van de 15km bij de vrouwen:
1.Louise BOURGONJON Louise – 0:54:55
2.Eva GALLE – 0:55:07
3.Lore TACK – 0:56:32

’s Avonds zijn Yves & ik lekker gaan eten in ‘De Koetse’, een van onze favoriete adresjes.

En Blanche’s song en woorden bleven de hele dag doorzinderen in mijn hoofd… ‘All alone in the danger zone. Are you ready to take my hand?’ Zo mooi!

 

zaterdag, 13 mei 2017

zaterdag, 13 mei 2017

Rond 10.30 uur aangekomen in de nieuwe thuis van Ann & Hans. Wat een geuren daar van de weelderige blauwe regen en seringen die je met hun mixtuur van aroma’s begroeten en wat een rust… te midden van het gezang van de vele vogels in de statige bomen.

Eerst kwam Ann aan, gevolgd door Luc, de lieve en behulpzame vader van Ann’s vriendin Annelies. Zijn auto tjokvol geladen met schilderijen, tekeningen en de gitaar van Ann die naar de zolderkamer – haar privé-domein in spe – moesten… Jammer dat Ann destijds het schilderen heeft opgegeven. Ze had een heel eigen stijl, mooi! Wie weet, ooit vindt ze misschien wel de zin, de tijd en de ruimte om het schilderen en tekenen weer op te nemen. Een tijdje later kwamen Hans en ook Gio aan, met de grote verhuiswagen van theater Antigone, en Guy, die ondanks zijn druk bestaan samen met Wim de tijd vond om een handje toe te steken. Leuk als je kan rekenen op je familie op verhuismomenten.

Eerst de inwendige mens wat versterken met soep en broodjes, koffie en versnaperingen en wat rustig keuvelen over ‘les choses de la vie’ en het Eurovisiesongfestival dat vanavond in Kiev doorgaat… iedereen is fan van Blanche! Yves is fan van Salvador Sobral met zijn ‘Amar pelos dois’. Benieuwd!

Daarna volgt het serieuze werk… bananendozen, bananendozen, en nog bananendozen! Ik hoop dat de inhoud van al die dozen een geschikt plaatsje zal vinden. De zwaarste stukken laatst: de piano, de kasten en de houtkachel.

Op de autostrade niet veel verkeer, een plezier deze keer!

’s Avonds ‘home sweet home’…  genoten van een lekkere cocktail naar een recept van Sergio Herman: Gin tonic met Fever-Tree Clementine tonic water (Mmmm! Lekker!). Daarna kwartels in de room met paddenstoeltjes en frietjes, dit alles overgoten met een lekker wijntje en als afsluiter de altijd lekkere aardbeien.

Salvador Sobral is eerste geëindigd, en de vertederende Blanche, die het supergoed heeft gedaan werd vierde. Bravo!

woensdag, 10 mei 2017

woensdag, 10 mei 2017

Yves vertrok bij het ochtendgloren naar Dublin. Ben onverwacht oma van dienst geweest.

Het werd even spannend toen Romi haar vinger verbrandde na contact met een elektrisch lijmpistool. Toen het na een half uurtje niet hielp om de vinger gewoon in een karaf met koud water te houden ben ik naar de apotheker gehold, met foto op de i-Phone, om de gepaste remedie te kunnen bestellen.  Wonder, boven wonder… het lopen lukte prima, mijn gekneusde teen protesteerde niet zo erg als ik had verwacht. Zaterdag of zondag probeer ik mijn eerste duurloopke na weken langs onze mooie Brugse vesten. Ik kijk er al naar uit.

Een dikke laag zalf, compres en pleister op de vinger verder… werd de namiddag gevuld met wat reken- en taaloefeningetjes op de i-pad met Nikki, het opzetten van een brei – een rij rechts, een rij averechts – met mooie lichtblauwe wol, dat later als tapijt zal dienen in het hondenhokje dat Romi aan het knutselen is.

Ilse heeft vanmiddag onder sedatie twee kiezen laten trekken… toen Ilse binnenkwam kon Nikki het niet aanzien. Ze kreeg er de tranen van in de ogen en vond het écht eng… Ilse kon, met haar nog verdoofde wang, bijna niet praten en trok na een tijdje naar de trampoline in de tuin waar ze languit in een deken gehuld wat probeerde te bekomen.

Terwijl de kids boven een bad namen bereidde Guy een lekker maal: gebakken pladijsfilets, een hartig slaatje, appelmoes, frietjes en lekkere aardbeien als dessert. Tijdens de maaltijd verhuisde Nikki naar een andere plaats zodat haar mama uit haar vizier verdween… ze nam plaats aan de kop van de tafel waarbij twee grote dozen cornflakes het zicht naar haar mama barricadeerden. Gelukkig was de spraak van Ilse na een tijdje weer normaal en sprong Nikki spontaan in haar moeders armen in een innige nachtzoenomhelzing.

De terugweg naar Brugge verliep redelijk goed… toch nog veel vrachtwagens rond 20.30 uur.

Zaterdag, 6 mei 2017

Zaterdag, 6 mei 2017

Vandaag was een superspeciale mooie dag! Onder een stralende zon, vernissage van de tentoonstelling van Guy in Galerie Zwart Huis (Knokke). De locatie, het onthaal en de keuze van de schilderijen waren tiptop. Er heerste een aangename, luchtige sfeer zodat Guy rustig met geïnteresseerde bezoekers kon converseren.

Ook Romi & Nikki hadden het naar hun zin!

’s Avonds genoten van een lekkere plat de fruits de mer in ’t Werftje in Zeebrugge.

 

GUY SLABBINCK
Once we were painters
06.05.2017 – 11.06.2017

Galerij Zwart Huis
Zeedijk 635, Knokke

 

Guy Slabbinck creates paintings, drawings and etchings infused with colour. This native of Bruges does battle with visual tedium in search of a more figurative style of contemporary painting.

The exhibition is entitled “Once we were painters” and this refers to the eponymous painting in which a man with a hat finds the French Romantic painter Eugène Delacroix lying on the ground. Wrapped in a fleece he looks like a beggar. The man with the hat and mask stops and looks at the beggar as if looking at a work of art. Eye to eye with the past he wonders why Delacroix became a beggar.

Guy Slabbinck’s recent pictures deal with painting and the status of the artist. There is no nostalgia for the past: instead a desire to strengthen the artistic tradition and open up new horizons. He often starts off with an existing painting or traditional themes such as paradise lost, colonial history and mythology. He then attempts to find his way through the world of classical painting, taking his lead from Titian, Rubens, Manet, Delacroix, Gauguin and Ensor. By studying and reworking the layers of meaning in the images of classical art he creates a new visual language.

Guy Slabbinck enjoys copying things and, like a cuckoo, swoops into other artists’ nests. Picasso said, “Art is theft.” Rubens owes a great deal to Titian, Van Dyck to Rubens. This is how artistic tradition moves forward. It’s a tradition of attraction and repulsion, discovering styles, remembering the past and following on the sidelines.

In the modern world we rarely come across an original, instinctive image that piques our imagination. Guy Slabbinck calls for art that dares to show emotion, because artists must above all fulfil a social function rather than a purely economic one. Artists should enrich the world, not themselves.

Guy Slabbinck (1979, Bruges) lives and works in Ghent. He studied art at the Luca School of Arts in Ghent.

Zondag,16 april 2017

Zondag,16 april 2017

Pasen!

Tafel feestelijk gedekt, menu’s geprint… het werd een mooie dag met een deel van de familie – Ann, Hans, Wim.

Guy & Ilse en de kindjes zijn, sedert gisteren, op uitstap naar de Ardennen samen met enkele schoolmaatjes en ouders. Dus dit jaar eens geen paaseitjes rapen in onze tuin.

Het was een geslaagde dag, met tijd voor elkaar!

’s Avonds knus in ‘Edith’s Diary’ van Patricia Highsmith gedoken… heb heel wat Ripley-boeken verslonden destijds… Dit is een roman van een heel ander kaliber.