Onze laatste dag hier… Na het heerlijk ochtendloopke op het strand, tijd om de valiezen te pakken, op te ruimen… Ons Ann komt ons in de namiddag vervoegen na haar teamdag in Drongen.
We sluiten de dag af met een gezellig etentje in Bistro aan Zee.
Dankbaar weerom voor deze heerlijke week en traditionele family-quality-time in De Haan.
De laatste dag in De Haan voor Nikki en Nina… Na een rustig ontbijt en het zorgvuldig inpakken van de rugzakken, zetten we rond half twaalf koers naar het station De Haan aan Zee. Voor het zover was, maakten we nog een gezellige tussenstop bij Brasserie des Brasseurs, waar dampende mosseltjes en knapperige frietjes ons opwachtten. Een mooie afsluiter van hun verblijf.
Daarna stapten we op de tram richting Oostende. Met een stevige eindsprint wisten Nikki en Nina nét op tijd de trein van 13:42 uur te halen – een kleine overwinning op de klok.
Intussen vertoeven Romi en haar vriendin in Oostburg en hebben er hun tentje opgezet. En vandaag zijn ook Paul, de trainer van onze loopclub, samen met twee loopcompanen, vertrokken voor een zestiendaagse voettocht vertrekkend van Oviedo naar Compostela. Een avontuur dat zich nu langzaam ontvouwt… Ik ben benieuwd welke verhalen daaruit zullen groeien.
Blij dat ik hun reis stap voor stap zal kunnen meebeleven via de app Polarsteps.
Vandaag stond voor Yves een schaakevent in Oostende op het programma.
Met Nikki en Nina ’s morgens boodschappen gedaan en na de lunch trokken we strandwaarts…
’s Avonds nog wat scrabbleplezier met onze meiden…
Via Ilse hoorden we dat Romi en haar vriendin hun fietsavontuur hebben aangevat en ondertussen zijn aangekomen in Sluis en daar hun tent hebben opgezet.
De dag begon heerlijk actief met een verkwikkend ochtendloopje langs de vloedlijn – de beste manier om wakker te worden. Na het ontbijt en een paar kruiswoordraadsels keken we uit naar de komst van Nikki en Nina. Dat liep echter niet zonder hindernissen: door tramproblemen – drie ontsporingen in 24 uur! – in Oostende was Nikki genoodzaakt om de bus te nemen, en stapte ze – met haar zware rugzak – een halte te vroeg af bij het Zeepreventorium.
Ook Nina, die vanuit Oostduinkerke vertrok, had haar portie bus- en tramperikelen. Uiteindelijk bereikten ze ons toch, en rond 16 uur waren we eindelijk compleet.
Het weer was stralend, onze meiden grepen meteen de kans om nog een paar uurtjes te genieten van zon, zee en strand. ’s Avonds trokken ze na het eten opnieuw naar het strand voor een avondwandeling.
Ik nestelde me op het ruim terras, waar de ondergaande zon weerom voor een prachtig schouwspel zorgde, en las de laatste bladzijden van het beklijvende boek ‘Zomervacht’ van Jaap Robben uit. Ondertussen tikte op de achtergrond de laptop van mijn online schakende echtgenoot – het perfecte rustige decor voor een warme zomeravond.
Na de middag vertrok ons Ann weer huiswaarts. Romi en ik trokken samen naar het strand om volop te genieten van de zon, de zee en de stevige golven. Tussendoor belde Romi met een vriendin en trof ze alvast enkele praktische schikkingen voor hun geplande fietstocht naar Holland – inclusief een vlotte online reservatie van een camping. Onder de indruk van de vlotheid waarmee onze Romi dit allemaal online kon regelen.
De zee liet zich vandaag van haar wilde kant zien. Op een bepaald moment dook ik kopje-onder en werd ik helemaal ondergedompeld in het schuimende water – verfrissend en een tikkeltje overdonderend tegelijk.
Rond vier uur kwamen Guy, Ilse en hun vrolijk Luckytje erbij. Na een frisse duik voor sommigen en een ontspannend hazenslaapje van Ilse in de ligzetels, genoten we daarna samen van een sfeervol avondmaal met de ondergaande zon als zoveelste adembenemend schouwspel.
De dag begon rustig en mooi. ’s Ochtends maakte ik samen met Wim een lange wandeling, de ideale gelegenheid om wat bij te praten terwijl we de frisse zeelucht opsnoven. Terug in het appartement volgden natuurlijk nog een paar vrolijke Uno- en Scrabblepartijen, die intussen bijna een vast ritueel geworden zijn.
In de namiddag trokken Romi en haar vriendin naar het strand. Romi verdiept in haar zoveelste dagboek, haar pen met vlugge halen haastig vloeiend over het papier, terwijl haar vriendin helemaal verdween in de wereld van haar boek. Yves vond zijn eigen plekje achter de laptop, met focus op zijn schaakpartijen, en samen met Wim trok ik richting Delhaize voor de nodige boodschappen. Tot onze verrassing liet Wim zich later, ondanks het frisse weer, zelfs nog even in het zilte water zakken voor een verfrissende duik.
Later op de dag sloot ons Ann zich bij ons aan. Het strand lonkte weer en Ann tackelde gretig een van Karels Cryptos die ik voor haar uit De Standaard had uitgeknipt en bewaard. Later op de avond met z’n allen weer aan de Uno en Scrabble, dit onderbroken door lachsalvo’s en speelse discussies over de scores. Helaas brak daarna het moment aan dat Wim alweer afscheid moest nemen.
We eindigden de dag op een heerlijke noot: een gezellig diner bij Jef’s, waar het vriendelijke personeel ons meteen een tafeltje voor vijf aanbood. We genoten van lekker eten en fijne gesprekken. En na de maaltijd werd het tijd om snel richting tramhalte te stappen, waar we de vriendin van Romi uitzwaaiden… een warme afsluiter van weer een dag vol kleine, mooie herinneringen.
Zoals elk jaar genoten we weer van onze traditionele jaarlijkse family-quality-time in De Haan. Onze eerste logeetjes, Romi en een vriendin, waren ons zelfs voor: toen wij aankwamen aan ons appartement op de Zeedijk zaten zij al vrolijk op het strand. Niet veel later namen ze vol enthousiasme hun slaapkamer in, maakten de bedden op en legden hun kleren netjes in de kast. Terwijl wij nog bezig waren met het uitladen van de valiezen en het opmaken van de bedden, kwam ook onze Wim toe.
Allen samen maakten we een prachtige wandeling door de duinen en langs de vloedlijn, met het ruisen van de zee als gezelschap. Daarna leerden Romi en haar vriendin ons het UNO-spel kennen. Het werd een gezellige avond vol potjes, gelach en kleine overwinningen. Ook het traditionele Scrabble mocht natuurlijk niet ontbreken, en tot onze verrassing hadden de meisjes het spel verrassend snel onder de knie.
Pas rond half twaalf kropen we allemaal moe maar voldaan onder de wol, dankbaar voor zo’n mooie start van onze dagen aan zee…
Quality time met de familie aan de kust in De Haan! Dit jaar genoten we van een sfeervol appartement op de tweede verdieping aan de Zeedijk, de SeaStar 2B. Vanaf het moment dat we binnenstapten, voelden we ons direct ‘thuis’: praktisch ingericht, gezelligheid en charme—een fijn ingericht plekje met interessante boeken ook in het rek en een warme, uitnodigende sfeer.
Nikki en Nina waren onze eerste gasten, gevolgd door Romi & Renée, en ook Ann, Hans en onze Wim kwamen even langs en logeerden even.
Hoogtepunt was het bruisende ABBA-optreden in het Kursaal van Oostende, waar Nikki en Nina even enthousiast van genoten. Nu en dan ook retro-sfeer met de start van een unieke motorrally bij het gemeentehuis van De Haan: motorfietsen van vóór 1921 uit heel Europa, inclusief indrukwekkende militaire estafettemotoren uit de Eerste Wereldoorlog, die door de schilderachtige polders trokken.
Nu en dan maakte ik bij het ochtendgloren een verfrissend loopke op het verlaten strand, om daarna volop te genieten van de familiale aanwezigheid: gezelschapsspelletjes, schaken, kokkerellen, bijpraten en etentjes samen, wandelingen.
Tijdens mijn bed- en strandlectuur werd ik die week ook nu en dan in het verre verleden gekatapulteerd bij het lezen van het inspirerende boek ‘Pekel’, dat ik cadeau kreeg van onze Guy, over het leven van prof. dr. Patrick Sorgeloos (auteur: Dieter Honoré). Een boek dat ik heel graag gelezen heb. Destijds was ik immers beroepshalve nu en dan betrokken bij de technical editing en het drukklaar maken van de ‘Books of abstracts and short communications’ van de LARVI – International fish & shellfish larviculture symposia.
Het was een heerlijke week aan zee met mooie momenten om te koesteren met de familie! Genoten van begin tot eind…
Ons jaarlijkse rendez-vous met Le Coq-sur-Mer… aangekomen rond 16.00 uur. Na het betreden van het kraaknette 4A-Silver Beach appartement en het opzij schuiven van de gordijnen is het ieder jaar weer heerlijk genieten van het weidse uitzicht op zee.
Na het checken van alle hoekjes en kantjes, het uitladen van de valiezen en het vullen van de slaapkamer- en keukenkasten, de opmaak van de zes bedden, het instellen van de wifi op de iPhone, iPad, laptop… genoten van ons avondmaal en de mooie zonsondergang. De weersgoden zijn ons niet zo gunstig gezind de komende dagen, maar we zullen er het beste van het beste van maken.
